Uzasadnienie
II SA/Łd 45/17
Wyrokiem z dnia 7 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze.
W dniu 28 marca 2017 r. M.B. zwróciła się do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia żądania o sporządzenie i nadesłanie uzasadnienia wyroku wraz z wyrokiem, składając jednocześnie wniosek o wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że do uchybienia czynności doszło z przyczyn zawinionych przez nią i wynikających z nieznajomości przepisów prawa. Stwierdziła, że o terminie rozprawy zawiadomiona została prawidłowo, a następnie oczekiwała na wyrok drogą pocztową. Dopiero w wyniku informacji uzyskanej telefonicznie w sekretariacie Sądu dowiedziała się, że termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku minął w dniu 14 marca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 2 ww. ustawy w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W niniejszej sprawie niewątpliwie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 marca 2017 r. złożony został po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku (jak wymaga tego art. 141 § 2 p.p.s.a.). Ustawowy termin do złożenia takiego wniosku mijał w dniu 14 marca 2017 r., tymczasem skarżąca złożyła go w dniu 28 marca 2017 r. Zwłokę skarżąca uzasadniła nieznajomością przepisów.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 149-150).
W rozpoznawanej sprawie strona nie uprawdopodobniła, że niezłożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy i przy zachowaniu najwyższej staranności. Z przedstawionej we wniosku argumentacji wynika, że uchybienie terminu było następstwem nieznajomości prawa. Jednakże skarżąca sama podkreśliła, że zawiadomienie o terminie rozprawy doręczone jej zostało prawidłowo (w dniu 2 lutego 2017 r. – k. 16 akt sądowych). W zawiadomieniu tym skarżąca pouczona została, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie tego terminu, jak również zgłoszenie wniosku przed ogłoszeniem wyroku, są czynnościami bezskutecznymi. Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji (k. 13).
Skoro zatem skarżąca została prawidłowo pouczona o konieczności zachowania 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i nadesłanie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, a także o skutkach niezłożenia w terminie takiego wniosku, to powołane przez skarżącą przyczyny uchybienia terminu (nieznajomość przepisów) są przejawem niestaranności, świadczą o zaniedbaniu skarżącej. Są to przy tym przeszkody możliwe do przezwyciężenia, nie mogące więc uzasadniać przywrócenia terminu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 87 § 2 w związku z art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf