Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 kwietnia 2023 r. nadanym w placówce pocztowej w dniu 7 kwietnia 2023 r. M.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 20 lutego 2023 r. nr SKO.4114.24.2023 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Jednocześnie skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 20 lutego 2023 r. nr SKO.4114.24.2023 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego została doręczona skarżącej w dniu 7 marca 2023 r. co znajduje odzwierciedlenie w potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach administracyjnych przekazanych przez organ II instancji.
Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji strona miała prawo wniesienia skargi na wskazaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w terminie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi ekspirował z dniem 6 kwietnia 2023 r. (w czwartek), który nie był dniem ustawowo wolny od pracy.
Natomiast skarga do tutejszego sądu została wniesiona w dniu 7 kwietnia 2023 r., a więc dopiero po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie wraz z wniesieniem skargi skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym dlatego nie może być skracany ani przedłużany przez sąd. Sąd uwzględnia upływ terminu z urzędu i odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia bez względu na przyczyny, które doprowadziły do jej wniesienia z naruszeniem terminu. W tym stanie rzeczy sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i przystąpić do jej merytorycznego rozpoznania.
Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do treści art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałości zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków, zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Z kolei jak wynika z treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy społecznej i opieki społecznej.
W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, przedmiotem wniesionej skargi M.M. uczyniła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 20 lutego 2023 r. nr SKO.4114.24.2023 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, a więc decyzję wydaną w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Wobec tego skarżąca nie była zobowiązana do uiszczenia kosztów sądowych. Skoro zaś tytułem wpisu sądowego od skargi uiściła kwotę 100 zł, sąd zobligowany był do jej zwrotu z urzędu na rzecz skarżącej.
Wobec powyższych ustaleń sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. o czym orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi sąd orzekł w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 225 p.p.s.a. is