Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] roku, nr [...], po rozpatrzeniu wniosku K. K., G. K., A. K., K. K., K. A., G. W., J. i R. S., S.J., A.M., R.M. oraz K. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] roku, nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] roku, znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący:
Wójta Gminy S. decyzją z dnia [...] roku ustalił dla A. Ś. środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie budynku inwentarskiego znajdującego się na terenie gospodarstwa rolnego zlokalizowanego w miejscowości S., gmina S., działka nr ewid. 91.
Obowiązywanie decyzji zostało przedłużone postanowieniem Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2017 roku, nr [...].
Pismem z dnia 4 lipca 2017 roku R. M. i K.M. oraz A. K..i K.K. wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i postanowienia o przedłużeniu obowiązywania tej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2018 roku odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyli K. K., G. K., A. K., K.K., K.A., G.W., J. i R. S., S.J., A. M., R. M., K. M. oraz A. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przywołaną na wstępie decyzją, po rozpoznaniu wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy własną wcześniejszą decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
W skardze na powyższą decyzję R. M. i K.M. wnieśli o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego obu instancji oraz stwierdzenie nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i postanowienia o przedłużeniu ważności tej decyzji, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, wydanie stosownego postanowienia w razie stwierdzenia w toku rozpoznawania sprawy istotnych naruszeń prawa lub okoliczności mających wpływ na ich powstanie oraz zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienia NSA: z dnia 11 marca 2005 roku, sygn. I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 roku, sygn. I OZ 382/08; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 roku, sygn. I FZ 221/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 roku, sygn. III SA/Wa 3321/08).
Ponadto, w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko Sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 roku, sygn. I FZ 221/08 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.302-303). Jednolitość orzecznictwa – dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego – służy respektowaniu zasady równości wobec prawa.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że przedmiotem niniejszego postepowania jest decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jednocześnie z informacji znanych Sądowi z urzędu wiadomo, iż aktualnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą II OSK 2721/16 ze skargi kasacyjnej P. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 stycznia 2013 roku, sygn. II SA/Łd 916/12 oddalającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia. W toku jest także postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą II OSK 2722/16 ze skargi kasacyjnej P. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 stycznia 2013 roku, sygn. II SA/Łd 886/12 oddalającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia.
W obu sprawach termin rozprawy został wyznaczony na dzień 9 listopada 2018 roku. Zaskarżone decyzje poprzedzały wydanie decyzji objętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności, z tego także powodu do wskazanych spraw dołączone są akta administracyjne związane z wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, której stwierdzenia nieważności domagają się skarżący w sprawie niniejszej.
W ocenie Sądu, prawomocne zakończenie postępowania w sprawie II OSK 2721/16 i II OSK 2722/1 jest zagadnieniem, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
dc