Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy T. na podstawie art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 46 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla Przedsiębiorstwa Projektowania i Realizacji Inwestycji Ochrony Środowiska A S.A. jv w K. odnośnie inwestycji polegającej na budowie kolektora sanitarnego K0.2, K0.1 o średnicy 200 PCV i długości 9,6 km wraz z przykanalikami i pompowniami ścieków w miejscowości W. i W. W. w gminie T. oraz w mieście T. w ulicach A, B i W. W..
Organ ustalił okres ważności wydanej decyzji na 6 miesięcy od daty jej wydania.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosły trzy osoby, w tym J. S..
Podniósł w nim zarzut, iż decyzja została wydana bez przeprowadzenia przetargu, który mógłby doprowadzić do wyłonienia firmy realizującej inwestycję po kosztach wielokrotnie niższych.
Stwierdził ponadto, że planowany kolektor sanitarny usytuowany został w zbyt małej odległości od rosnących topoli, które w trakcie budowy mogłyby ulec uszkodzeniu.
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. z dnia [...].
W uzasadnieniu decyzji Kolegium między innymi wyjaśniło, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym podstawą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego są ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i jeżeli planowane przedsięwzięcie inwestycyjne nie koliduje z ustaleniami planu właściwy organ, zgodnie z art. 43 przywołanej ustawy, nie może odmówić ustalenia żądanych warunków.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi J.S. ponownie zarzucił Wójtowi Gminy T. wydanie decyzji bez przeprowadzenia wcześniejszego przetargu. Ponadto, zdaniem skarżącego, decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania narusza prawo ochrony środowiska poprzez dopuszczenie do zbyt bliskiego usytuowania planowanego kolektora od rosnących topoli, co może doprowadzić do ich zniszczenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
W toku postępowania przed sądem ustalono, iż w dacie ważności wskazanej wyżej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, które uzyskał decyzją Wójta Gminy T. z dnia [...] nr [...], która stała się ostateczna w dniu 11 września 2002r.
Z uwagi na to, że przedmiotowa inwestycja nie została rozpoczęta przed upływem 2 lat od dnia, w którym decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna, Starosta Powiatu T. w dniu [...] wydał decyzję, którą na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. nr 207 z 2003r., poz. 2016 ze zm.) stwierdził wygaśnięcie decyzji z dnia [...] o pozwoleniu na budowę sieci kanalizacyjnej wraz z przepompownią ścieków.
Od decyzji tej nie wniesiono odwołania i jest ona ostateczna.
J.S. złożył ponadto wniosek o wyłączenie od udziału w sprawie wszystkich sędziów, asesorów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który to wniosek postanowieniem z dnia 11 lipca 2005r., wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sygn. II SO/Gl 72/05, został oddalony.
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2005r. wydanym w przedmiotowej sprawie przyznano skarżącemu J. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie dla niego adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podnieść, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania między innymi w sytuacji, gdy stało się ono bezprzedmiotowe (pkt 3).
Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy.
Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne (por. T.Woś, H.Knysiak-Molczyk M.Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s.494-495).
W niniejszej sprawie, której przedmiotem jest skarga na decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na wskazaną wyżej inwestycję, wydanie wyroku stało się zbędne.
Przyczyną tego jest fakt, iż inwestycja, której J.S. się sprzeciwiał, nie może być realizowana z uwagi na ostateczną decyzję Starosty [...] z dnia [...], stwierdzającej wygaśnięcie decyzji z dnia [...]w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę sieci kanalizacyjnej z przepompownią ścieków.
Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 wymienionej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o umorzeniu postępowania.