Uzasadnienie
II SA/Łd 462/08
Uzasadnienie
N.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej. Jednocześnie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach N.M. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką A. i niepełnosprawnym bratem M. Na dochody rodziny składają się świadczenia: rodzinne, pielęgnacyjne i rehabilitacyjne w łącznej wysokości 297 złotych. Skarżąca oświadczyła, iż uczy się, nie pracuje. Strona podała, iż ojciec nie płaci zasądzonych alimentów. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania oszczędności, papierów wartościowych ani wartościowych przedmiotów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy.
Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez stronę skarżącą, Sąd uznał za uzasadnione przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Zdaniem Sądu strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym świadczy przede wszystkim sytuacja materialna, którą kształtuje w znacznej mierze wysokość osiąganego dochodu.
Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z przepisem art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W związku z powyższym należy podkreślić, iż udział skarżącej w postępowaniu nie wiąże się z mocy ustawy z obowiązkiem uiszczania kosztów sądowych. Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało zatem umorzyć jako bezprzedmiotowe stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
AG