Uzasadnienie
W dniu 13 maja 2015 roku K. W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A (dz. Nr 120/9).
Zaskarżoną decyzję doręczono synowi skarżącej – P. W. w dniu 8 kwietnia 2015 roku. Z akt sprawy wynika, że K. W. udzieliła pełnomocnictwa P. W. do działania w jej imieniu przed organem I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak już wyżej wskazano, kwestionowanej decyzji Wojewody [...] nie doręczono skarżącej. Organ II instancji błędnie skierował przesyłkę do jej syna, który był umocowany do działania w imieniu skarżącej tylko przed organem I instancji.
Zważyć jednak należy, że bieg terminu do wniesienia skargi przez skarżącą rozpoczął się od daty doręczenia zaskarżonej decyzji pozostałym uczestnikom postępowania, którym przedmiotową decyzję doręczono dnia 26 marca 2015 roku. Bieg terminu rozpoczął się więc w dniu 27 marca 2015 roku i upłynął w dniu 27 kwietnia 2015 roku. Stwierdzić zatem należy, że termin do złożenia skargi upłynął bezskutecznie, albowiem strona złożyła skargę dopiero w dniu 13 maja 2015 roku.
Termin w postępowaniu sądowoadministracyjnym o jakim stanowi art. 53 § 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest terminem ustawowym i procesowym. Jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd, gdyż możliwości takie, przewidziane w art. 84 ustawy, odnoszą się tylko do terminów sądowych. Jest terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go stronie skarżącej. Skarżąca jednak nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.
Warto również zwrócić uwagę, iż nawet gdyby doręczenie zaskarżonej decyzji synowi strony w dniu 8 kwietnia 2015 roku było skuteczne wobec skarżącej, to i tak skarga złożona dopiero dnia 13 maja 2015 roku byłaby spóźniona.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy, Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). Skarga K. W., jako wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlega zatem odrzuceniu.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu.
LS