Uzasadnienie
W dniu 25 maja 2004 r. T.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawierające – "odwołanie od decyzji Referatu Budynków i Lokali Delegatury Ł. U.M. Ł. dotyczące nie uznania roszczeń w sprawie usunięcia usterek po naprawie balkonu".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 maja 2004 r., doręczonym skarżącej w dniu 7 czerwca 2004 r., została ona wezwana do wskazania organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz daty, numeru i przedmiotu zaskarżonej decyzji w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z dnia 8 czerwca 2004 r. T.W. wskazała, iż przedmiotem jej skargi są pisma:
- - Referatu Budynków i Lokali Delegatury Ł. z dnia [...] znak [...] o nie uznaniu roszczeń odnośnie usunięcia wadliwie wykonanego balkonu,
- - Urzędu Miasta Ł. Wydz. Budynków i Lokali z dnia [...] znak [...], w której podtrzymano decyzję Referatu Budynków i Lokali Delegatury Ł. o niezasadności roszczeń dotyczących wadliwie wykonanej naprawy balkonu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) określono zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej wymienione w pkt 4 – 8 w/w przepisu.
Wskazane w piśmie z dnia 8 czerwca 2004 r. przez skarżącą akty tj. pisma: z dnia [...] znak [...] i z dnia [...] znak [...], kierowane przez organy administracji do skarżącej, nie są w rzeczywistości aktami organów administracji publicznej objętymi z mocy cytowanego przepisu kontrolą sprawowaną przez sądy administracyjne.
Argumenty przytaczane przez skarżącą zdają się wskazywać na cywilnoprawny charakter jej roszczeń.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Odrzucenie zaś skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.