Uzasadnienie
II SA/Łd 480/12
W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę, G. i D. P., wystąpili o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z trojgiem dorosłych dzieci. Skarżąca osiąga dochody ze stosunku pracy w wysokości 1.500 zł, skarżący prowadzi działalność gospodarczą i deklaruje dochody w kwocie 2.000 zł. Syn K. otrzymuje wynagrodzenie za pracę w kwocie 2.200 zł, syn D. z tytułu działalności gospodarczej uzyskuje dochód w kwocie 2.000 zł. Córka skarżących D. jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Skarżący posiadają dom o powierzchni 130 mkw. i nieruchomość rolną o powierzchni 0,32 ha. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że mimo wspólnego zamieszkiwania z dziećmi, utrzymanie domu i gospodarstwa pozostaje na barkach skarżących.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analizując sytuację przedstawioną przez skarżących należy uznać, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż skarżący pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z trojgiem dorosłych dzieci, a łączna kwota deklarowanych dochodów w rodzinie to 7.700 zł. Oznacza to, iż dochód przypadający na członka rodziny kształtuje się na poziomie 1.540 zł. Kwota ta w połączeniu z faktem posiadania majątku w postaci nieruchomości nie pozwala na przyjęcie, że skarżących zaliczyć można do grona osób ubogich, którym przyznać należy prawo pomocy. Podniesiona przez skarżących okoliczność, że utrzymanie domy spoczywa na ich barkach, gdyż dzieci nie partycypują w kosztach utrzymania, nie może mieć wpływu na ocenę sytuacji materialnej skarżących. Podkreślenia bowiem wymaga, iż dzieci skarżących są osobami dorosłymi i dwoje z nich osiąga dochody, zatem przejęcie na siebie obowiązku utrzymania domu i gospodarstwa rolnego w całości stanowi konsekwencję wyboru, nie zaś konieczności i nie może wpływać na ocenę zdolności płatniczej strony.
Warto również zauważyć, że skarżący w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazali jedynie w sposób ogólny na ponoszenie wydatków związanych z utrzymaniem domu, natomiast nie wskazali na żadne okoliczności, którym można by przypisać charakter nadzwyczajny. Przy deklarowanej kwocie dochodów rodziny jedynie wystąpienie konieczności poniesienia nadzwyczajnych wydatków uzasadniałby bowiem możliwość uznania, że kwota 7.700 zł nie jest kwotą wystarczającą na pokrycie kosztów postępowania sądowego.
Ponadto na uwagę zasługuje fakt, iż skarżący uiścili już wymaganą kwotę wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 zł, co uprawnia do twierdzenia, że dysponują bądź są w stanie wygospodarować środki na pokrycie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym..
Reasumując - strona dla wydatków związanych z postępowaniem sądowym jest w stanie znaleźć pokrycie w posiadanych środkach finansowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG