Uzasadnienie
B.B. w dniu 24 kwietnia 2018 roku wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa w związku z realizacją inwestycji drogowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż w dniu 16 marca 2018 roku B. B. w siedzibie organu zapoznała się z treścią decyzji Wojewody [...] z dnia [...], [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa w związku z realizacją inwestycji drogowej i otrzymała uwierzytelnioną kserokopię tę decyzji. W efekcie pismem z dnia 16 marca 2018 roku B. B. wniosła skargę na tę decyzję. Z tego powodu – zdaniem organu – skarga powinna być odrzucona, bowiem pomiędzy sprawami zachodzi tożsamość, bowiem pomiędzy tymi samymi stronami doszło do powtórnego wniesienia skargi na tę samą decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Przepis art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku.
Podkreślić należy, iż wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Prowadzi to do powstania stanu sprawy w toku, co z kolei stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie.
Na tle powyższego przepisu szczególnego znaczenia nabiera zagadnienie tożsamości sprawy administracyjnej. Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej (por. B.Adamiak, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1998 roku, sygn. III SA 103/97, OSP 1999/1/19, B. Adamiak [w:] J. Borkowski, B. Adamiak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 586, J. Borkowski, Nieważność decyzji administracyjnej, ZCO Łódź – Zielona Góra 1997, s. 110, J. Borkowski [w:] J. Borkowski, B. Adamiak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 722). Skoro na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, to do tych elementów należy odnieść się, aby prawidłowo zakreślić granice danej sprawy.
Sądowi z urzędu wiadomo, iż B. B. pismem z dnia 16 marca 2018 roku wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa w związku z realizacją inwestycji drogowej. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Łd 380/18 i aktualnie jest na etapie uzupełniania braków formalnych. Skarga w niniejszej sprawie i skarga w sprawie o sygnaturze II SA/Łd 380/18 zostały wniesione na ten sam akt.
Mamy zatem do czynienia z tożsamością elementów podmiotowych i przedmiotowych. Podkreślić należy, iż stan sprawy w toku (lis pendens) odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Prowadzenie bowiem dwóch postępowań skutkowałoby wydaniem dwóch wyroków, z których jeden naruszałby zasadę res iudicata.
W związku z powyższym, w oparciu o art 58 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., skarga B.B. z dnia 24 kwietnia 2018 roku podlega odrzuceniu.
a.tp.