Uzasadnienie
M. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia 6 września 2023 r., znak: [...], w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący w powyższej skardze jednoznacznie wskazał, że zaskarża otrzymaną w dniu 11 września 2023 r. na piśmie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia 6 września 2023 r., znak: [...], odmowę udzielenia informacji publicznej na jego wniosek z dnia 21 sierpnia 2023 r. i wnosi o uchylenie w całości powyższej odmowy udzielenia informacji publicznej przez Komenda Wojewódzkiego Policji w Ł. i utrzymujące ją w mocy dwukrotne stanowisko Komendanta Głównego Policji, wyrażone w otrzymanym w dniu 24 października 2023 r. piśmie, znak: [...], z dnia 18 października 2023 r. oraz w otrzymanym w dniu 22 listopada 2023 r. piśmie, znak: [...], z dnia 16 listopada 2023 r. z jednoczesnym zobowiązaniem Komendanta Wojewódzkiego w Ł. do udzielenia informacji zgodnie i w zakresie określonym we wniosku z dnia 21 sierpnia 2023 r.
W odpowiedzi na tę skargę pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. wniosła w zakresie żądania skargi zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym terminie o umorzenie postępowania sądowego i z ostrożności, w sytuacji stwierdzenia, że Komendant Wojewódzki Policji w Ł. dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego, wniosła o stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. wyjaśniła, że na wniosek skarżącego z dnia 21 sierpnia 2023 r. organ udzielił informacji w drodze pisma z dnia 6 września 2023 r. Nadto wskazała, że nie została wydana decyzja, o której mowa w art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.) – powołanej dalej jako: "u.i.d.p.", a zatem brak jest podstaw do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej w sposób wnioskowany przez stronę.
Pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. podniosła także, iż po wniesieniu skargi na bezczynność organ udostępnił wnioskowaną informację, bowiem pismem z dnia 2 stycznia 2024 r. udzielił odpowiedzi na przedmiotowy wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – powołanej dalej jako: "p.p.s.a") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540,1598,2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Zaskarżone pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia 6 września 2023 r. zawiera informację, iż wskazane przez skarżącego we wniosku z dnia 21 sierpnia 2023 r. zapytania nie stanowią informacji publicznej w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek skarżącego z dnia 21 sierpnia 2023 r. został złożony na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, z których wynika, iż decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej może być wydana tylko wówczas, gdy chodzi o informację mieszczącą się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym tej ustawy (art. 16 u.i.d.p.). Jeżeli więc, według oceny dokonanej przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, żądana przez wnioskodawcę informacja nie ma takiego waloru, to w takim przypadku przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mają zastosowania i nie występuje możliwość wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 tej ustawy, a odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej powinna nastąpić w drodze czynności materialno-technicznej, czyli w formie pisma informacyjnego. Niedopuszczalne jest zatem wydanie decyzji odmownej, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest konsekwentnie pogląd, zgodnie z którym pismo informujące o tym, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie określonym przepisem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 928/05, LEX nr 167166). Sąd orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela.
Nie ulega zatem wątpliwości, iż zaskarżone pismo z dnia 6 września 2023 r., stanowiące informację, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej nie podlega kognicji sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Wyjaśnić również należy, że w ramach tej sprawy, w której skarga została złożona na pismo zawierające jedynie informację Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości stanowiska organu, wyrażonego ww. piśmie, a dotyczącego tego, czy żądana informacja ma charakter publiczny, czy też nie. Dokonania takiej oceny jest możliwa jedynie w sprawie skargi na bezczynność podmiotu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, lecz tego rodzaju skarga nie jest przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej.
Podobny pogląd wyraził wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 885/21, i pogląd ten Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podzielił.
Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu z innych przyczyn w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako skarga na akt, niemieszczący się w katalogu aktów i czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.