Uzasadnienie
II SA/Łd 508/17
Uzasadnienie
L.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] uchylającą decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości różnicy pomiędzy opłatą należną a wynikającą z wykazu z tytułu korzystania ze środowiska.
Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że naliczona opłata wynosi 3.445.208 zł, co stanowi bardzo dużą kwotę i jeżeli organ I instancji, ponownie rozpoznając sprawę dokona podobnych rozstrzygnięć, będzie narażony na znaczną szkodę i niemożliwe do odwrócenia skutki. Nie jest wykluczone, że skarżący w takiej sytuacji będzie zmuszony zakończyć działalność w zakresie składowiska odpadów, co będzie się wiązać ze szkodą dla lokalnych społeczności, dla których działalność jest użyteczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji służy realizacji zasady ochrony czasowej w toku sądowej kontroli administracji. Podkreślenia jednakże wymaga, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy więc akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
Mając na uwadze charakter opisywanej instytucji procesowej przyjąć należy, że zaskarżona decyzja uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia nie należy do aktów podlegających wykonaniu.
Kasacyjny charakter rozstrzygnięcia oznacza bowiem, że decyzja administracyjna nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada obowiązków na adresata tego rodzaju decyzji, albowiem obowiązki prawne, jakie są związane z powyższym aktem, dotyczą jedynie organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Nie doszło zatem w sprawie do wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym, a decyzja organu odwoławczego wywołuje jedynie skutki procesowe polegające na ukształtowaniu toku postępowania poprzez zwrócenie sprawy do organu niższej instancji (post. NSA z dnia 1 lutego 2017 r., I FZ 425/16).
Wobec powyższego brak jest podstaw do rozważenia przez Sąd zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, tj. postaci zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
AG