Uzasadnienie
II SA/Łd 509/01
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 138 § l pkt l w zw. z art. 144 k.p.a. oraz w związku z art. 64, 116, 121 § 4 i 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. nr 36, poz. 161 z późn. zm.) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak [...] nakładające na S. B. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązków określonych w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak [...], wydanym na podstawie art. 56 ustawy z 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 38, poz. 229 z późn. zm.) polegających na przedłożeniu określonych dokumentów w sprawie dwóch kiosków handlowych zlokalizowanych przy ul. A. /ul. B. w Ł., w terminie do dnia 31 lipca 2000 r. W uzasadnieniu stwierdził m. in., że wobec niewykonania przez zobowiązanego obowiązku określonego w postanowieniu z [...] organ I instancji wystosował w dniu [...] upomnienie wzywające do przedłożenia żądanych dokumentów.
Mimo to obowiązek nie został wykonany. W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego wszczął postępowanie egzekucyjne wydając tytuł wykonawczy z dnia [...] wraz z klauzulą o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej, oraz postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia [...] Na powyższe postanowienie "zainteresowany" złożył zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. Z uwagi na nie wykonanie przez S. B. w wyznaczonym terminie, w całości obowiązku nałożonego prawomocnym postanowieniem, obowiązek ten zgodnie z art. 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podlega egzekucji administracyjnej. Zasadne, zatem było wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, a wysokość grzywny wyliczono zgodnie z przepisem art. 121 tej samej ustawy. Postępowanie egzekucyjne zostało przeprowadzone przez organ I instancji zgodnie z procedurą określoną w tej ustawie – doręczono zobowiązanemu upomnienie, a następnie wobec nie wykonania nałożonego obowiązku, wszczęto po upływie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia postępowanie egzekucyjne, wydając prawidłowo sporządzony tytuł wykonawczy zaopatrzony w klauzulę o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej oraz postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.
Na wydane rozstrzygnięcie nie mogą mieć wpływu podnoszone przez skarżącego w zażaleniu argumenty, gdyż nie są one poparte żadnymi dowodami, a w aktach sprawy znajduje się jedynie inwentaryzacja architektoniczno-budowlana wraz z orzeczeniem technicznym przedmiotowych kiosków, złożona przez zainteresowanego w dniu [...] a więc jeszcze przed wydaniem egzekwowanego postanowienia. Brak jest natomiast dokumentów świadczących o wypełnieniu pozostałych obowiązków.
W swojej skardze S. B. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu podniósł, że postanowieniem, (określanym w skardze jako "decyzja") nr [...] organ I instancji nałożył na niego obowiązki, które miał spełnić celem uzyskania decyzji na użytkowanie kiosków przy ul. A. - B. w Ł.. Wykonał wszystkie nakazane czynności natomiast nie może on uzyskać wymaganej opinii na temat zgodności zabudowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Postanowienie w tym punkcie jest niewykonalne i sprzeczne z art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. Kioski, które odkupił od PSS "Społem", zostały bowiem wzniesione w latach siedemdziesiątych. Nie posiada żadnej decyzji administracyjnej, gdyż sprzedający mu jej nie przekazał. Kioski funkcjonowały od wielu lat na tym terenie, gdyż stanowiły jedną z niewielu możliwości kupienia w sezonie wypoczynkowym napojów i żywności na terenie Lasu Łagiewnickiego.
Wydanie decyzji na użytkowanie kiosków byłoby zasadne, jeśli są samowolą budowlaną, choć czas ich funkcjonowania zdaje się wykluczać tą możliwość. Jednak chciałby taką decyzję posiadać, gdyż w istocie zastąpi ona brakujące pozwolenie na budowę. Podkreśla, że przedmiotowa zabudowa była zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ powinien sam dokonać takiej oceny odwołując się do zapisów ówcześnie obowiązującego planu. Nakazywanie mu obowiązków, których nie jest w stanie wykonać oraz niewynikających z przepisów ustawy prawa budowlanego obowiązujących w czasie powstania budowy tych kiosków skutkuje nie oddaniem dokumentacji w terminie. Zrealizowane kioski znajdują się na terenie, który obecnie są we władaniu Leśnictwa Miejskiego, któremu odprowadza podatek.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo wyjaśnił, że w aktach brak jest jakichkolwiek dowodów świadczących o tym, że skarżący czynił starania, aby otrzymać dokument określający "wynikowe warunki negocjacji z Gminą Ł. likwidacji lub restrukturyzacji funkcji oraz formy zagospodarowania terenu". Jeżeli okaże się, że na podstawie wszystkich przedłożonych przez inwestora dokumentów wymaganych postanowieniem dowodowym z dnia [...] będzie wynikało, że nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r. organ I instancji wyda decyzję na podstawie art. 40 tej ustawy zmierzającą do legalizacji przedmiotowych obiektów, jeżeli natomiast organ stwierdzi, że okoliczności takie zachodzą - wyda decyzję nakazującą przymusową rozbiórkę w trybie art.37. Celem wydania postanowienia dowodowego jest wyjaśnienie kwestii koniecznych dla prawidłowego zastosowania prawa materialnego do ustalonego stanu faktycznego.
Pismem z dnia 28 stycznia 2004 r. skarżący cofnął skargę, uzasadniając to faktem, że uzyskał już pozwolenie na użytkowanie kiosków handlowych oraz ustne zapewnienie o umorzeniu grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to jest wiążące dla Sądu, chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Żadna z tych okoliczności nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie.
Mając na uwadze podniesione wyżej względy na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) orzeczono jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.