Uzasadnienie
3 II SA/Łd 51/03
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., po ponownym rozpoznaniu wniosku A. B. o wymeldowanie M. B. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. A w Ł., orzekł o odmowie wymeldowania M. B. z powyższego lokalu.
Organ uznał, że nie została spełniona przesłanka opuszczenia lokalu, gdyż przebywanie M. B. poza miejscem stałego zameldowania uzasadnione jest względami obiektywnymi (nauka w Międzynarodowej Szkole Języka Angielskiego w Londynie), a jednocześnie wyraża ona zamiar powrotu do miejsca pobytu stałego.
Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez A. B., Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
Organ II instancji wskazał, że przy ustalaniu czy nastąpiło opuszczenie lokalu w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. Nr 87, poz. 960 z 2001 r ze zm.) należy badać zamiar osoby, która ma być wymeldowana, przy czym ocena tego zamiaru nie może być bezkrytyczna, gdyż trzeba ocenić obiektywne możliwości realizacji woli przebywania w danym lokalu. W związku z tym, wobec zawartych w odwołaniu twierdzeń, że M. B. przed wyjazdem za granicę przebywała w lokalu swoich rodziców, a w miejscu pobytu stałego nie zamieszkuje od siedmiu lat i nie opłaca czynszu, należy dokonać dodatkowych ustaleń.
W ocenie organu konieczne było wyjaśnienie gdzie koncentrowało się życie M. B. przed wyjazdem do Anglii m.in. przez przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania jej rodziców, a także ustalenie w administracji, kto ponosi koszty utrzymania mieszkania przy ul. A
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję pełnomocnik M. B. wnosił o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie.
Z załączonych akt administracyjnych wynika, że po wydaniu decyzji stanowiącej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie, Prezydent Miasta Ł. wydał w dniu [...] decyzję [...]o odmowie wymeldowania M. B. z pobytu stałego w Ł. przy ul. A
Ponadto dniu [...] do Sądu wpłynęło pismo z [...] Urzędu Wojewódzkiego w Ł. informujące o wydaniu w dniu [...] przez Prezydenta Miasta Ł. decyzji orzekającej o uchyleniu czynności materialno – technicznej polegającej na zameldowaniu M. B. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. A w Ł. oraz że, decyzja ta jest prawomocna. Do pisma załączono odpis przedmiotowej decyzji.
Pełnomocnik skarżącej wezwany do wypowiedzenia się, czy wobec wydania powyższej decyzji nadal popiera skargę w rozpoznawanej sprawie, w piśmie z dnia 24 czerwca 2004 r. oświadczył, że popiera skargę.
Na rozprawie w dniu 30 czerwca 2004 r. pełnomocnik wyjaśnił natomiast, że nie wnosił odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o uchyleniu czynności materialno-technicznej, gdyż prawnik, do którego się zgłosił powiedział, że nie ma sensu składać odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz.1269) oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2002 r Nr 153 poz. 1270).
W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r Nr 153 poz. 1271, zm. Dz. U. Nr 228, poz. 2261 z 2003 r), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utworzony z dniem 1 stycznia 2004 r. dla obszaru województwa [...], rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych /.../(Dz. U. z 2003 r Nr 72, poz. 652), jest właściwy do rozpoznania skargi w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej /.../.
Przy czym, jak stanowi art. 1 § 2 wskazanej już wyżej ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że Sąd bada legalność zaskarżonej do niego decyzji, a więc, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji.
Nie zawsze zachodzi jednak konieczność merytorycznej kontroli zaskarżonego do Sądu aktu.
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli:
1/skarżący skutecznie cofnął skargę;
2/ w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sparwie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
3/ gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie bezprzedmiotowość postępowania zaistniała na skutek uchylenia przez Prezydenta Miasta Ł. czynności materialno – technicznej, polegającej na zameldowaniu M. B. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. A w Ł. Decyzja ta stała się decyzją ostateczną, co wynika także z wyjaśnień pełnomocnika skarżącej. Uchylenie czynności zameldowania wywołuje skutek od chwili dokonania tej czynności i oznacza, że skarżąca od początku nie jest zameldowana w przedmiotowym lokalu.
W takim stanie rzeczy oczywiste jest, że postępowanie w sprawie wymeldowania skarżącej ze spornego lokalu stało się bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie sądowoadministarcyjnej.