Uzasadnienie
II SA/Łd 510/05
W dniu [...] M. i G. Ż. złożyli wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania piwnicy pod tarasem budynku mieszkalnego usytuowanego w S. przy ul. A na lokal o charakterze usługowym.
Prezydent Miasta S. postanowieniem z dnia [...], Nr [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.) zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania piwnicy pod tarasem na lokal o charakterze usługowym wszczęte na wniosek M. i G. Ż..
W uzasadnieniu postanowienia organ podał, iż do Urzędu Miasta wpłynęły pisma L. W., z treści których wynika, że w piwnicy budynku mieszkalnego wskazanego we wniosku jest już prowadzona działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana sposobu użytkowania wymaga uzyskania warunków zabudowy w drodze decyzji. W sytuacji, gdy zmiana taka już nastąpiła, bezprzedmiotowe jest postępowanie o ustalenie warunków zabudowy. Rozpatrzenie wniosku o wydanie warunków zabudowy może nastąpić po wyjaśnieniu i rozstrzygnięciu przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego wysuwanych przez L. W. zarzutów.
Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], wydanym na podstawie art. 97 § 2 k.p.a., Prezydent Miasta S. podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania piwnicy na lokal o charakterze usługowym na działce nr 316/3 (ob.
- 3) przy ul. A wszczęte na wniosek M. i G. Ż..
W uzasadnieniu postanowienia organ podkreślił, iż w piśmie z dnia [...], (znak: [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował, że w budynku objętym wnioskiem o zmianę sposobu użytkowania, nie jest prowadzona żadna działalność gospodarcza.
W zażaleniu na powyższe postanowienie L. W. podniósł, iż w pomieszczeniach piwnicznych nowo rozbudowanego budynku mieszkalnego G. Ż. prowadzona jest produkcja. O tym fakcie kilkakrotnie zawiadamiał nadzór budowlany skarżąc się na uciążliwości (chemikalia, spaliny samochodowe, hałas i wibracja maszyn, kurz, zakłócenie stosunków wodnych, zakłócenia w odbiorze telewizji). Przeprowadzone dwukrotnie kontrole, zdaniem skarżącego fikcyjne, nie ujawniły prowadzenia działalności gospodarczej w pomieszczeniach piwnicznych. Teren, na którym usytuowana jest nieruchomość nie jest przeznaczony pod działalność gospodarczą ani usługi.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...], Nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a w związku z art. 97 § 2 i art. 144 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podniosło, że ustanie przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania rodzi obowiązek organu administracji publicznej jego podjęcia (art. 97 § 2 k.p.a.). Postępowanie wszczęte z wniosku G. Ż. o ustalenie warunków zabudowy zostało zawieszone w celu zajęcia stanowiska przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., od którego zdaniem Prezydenta Miasta S., zależy rozstrzygnięcie sprawy. Po otrzymaniu odpowiedzi Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania. W tej sytuacji Prezydent Miasta S. zobowiązany był przepisem art. 97 § 2 k.p.a. wydać niezwłocznie postanowienie w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania. Natomiast zarzuty dotyczące uciążliwości działalności gospodarczej powinny być przedmiotem oceny organu I instancji w trakcie podjętego postępowania.
W skardze wniesionej na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi L. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie prawa - art. 5 i art. 6 k.p.a. w związku z art. 61 Prawa budowlanego poprzez dokonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego fikcyjnej kontroli pomieszczeń piwnicznych, gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza. L. W. podtrzymał zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Nadto, zdaniem L.W., naruszona została zasada wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, w związku z czym budzi wątpliwość rzetelność kontroli przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi. Zdaniem Kolegium skarga jest niezasadna i wynika z niezrozumienia treści zaskarżonego postanowienia jak i utrzymanego nim w mocy postanowienia Prezydenta Miasta S. Zarzuty skarżącego negujące prowadzoną działalność i zamierzenie inwestycyjne sąsiada nie dotyczą przedmiotu rozstrzygnięcia organów obu instancji. Mogą być poddane ocenie dopiero w ramach podjętego przez organ I instancji postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Łodzi w dniu 25 października 2005 roku L. W. cofnął wniesioną skargę i wniósł o zwrot kosztów sądowych. L. W. oświadczył, iż cofa skargę wniesioną na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, gdyż wniósł do Sądu skargę na decyzję o warunkach zabudowy. W tej sytuacji skarżący nie chce, aby toczyła się niniejsza sprawa i przedłużała postępowanie. Wolą skarżącego jest, aby Sąd rozpoznał skargę na decyzję o warunkach zabudowy i ocenił inwestycję, która jest dla skarżącego bardzo uciążliwa.
Przewodniczący pouczył L. W. o skutkach prawnych cofnięcia skargi.
Po udzieleniu pouczenia o skutkach prawnych cofnięcia skargi, L. W. podtrzymał oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę
Oceniając oświadczenie woli skarżącego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 cytowanej ustawy i nie zmierzające do obejścia prawa bądź też utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
L. W. wyjaśnił przyczyny cofnięcia skargi jak też jednoznacznie oświadczył, iż wolą skarżącego jest rozpoznanie przez Sąd skargi wniesionej na decyzję o warunkach zabudowy.
L. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta S. z dnia [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania piwnicy na lokal usługowy – pracownię reklamową / sygn. akt II SA/Łd 995/05 /. Powyższa decyzja, kończy postępowanie w sprawie o ustalenie warunków zabudowy dla spornej inwestycji.
Skarga zaś wniesiona w niniejszej sprawie jest skargą na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. A zatem niniejsza skarga dotyczy postanowienia wydanego przez organ przed rozpatrzeniem wniosku inwestora o ustalenie warunków zabudowy. Po wniesieniu przez skarżącego skargi na powyższe postanowienie w sprawie wydana została decyzja administracyjna kończąca postępowanie, na którą L. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarżący sprzeciwiał się ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania piwnic budynku mieszkalnego inwestorów, podnosząc określone zarzuty m.in. dotyczące uciążliwości inwestycji. Zarzuty skarżącego będą podlegać ocenie Sądu w sprawie sygn. akt II SA/Łd 995/05, w której to Sąd będzie kontrolować zgodność z prawem decyzji o warunkach zabudowy. W niniejszej sprawie ocenie Sądu podlegałaby jedynie zasadność podjęcia zawieszonego postępowania.
Z powyższych względów cofnięcie skargi przez L. W. należy uznać za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.
O zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.