Uzasadnienie
K. G. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r., nr [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 lipca 2017r. skarżący został wezwany do złożenia 116 odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Przesyłka listowa, zawierająca wezwanie do usunięcia braków skargi wróciła do sądu z adnotacją "ZWROT nie podjęto w terminie" i oznaczeniem datą stempla pocztowego "2 sierpnia 2017r.". Na kopercie znajdowała się adnotacja doręczyciela, z której wynikało, że w dniu 17 lipca 2017r. nie zastał adresata w domu, w związku z tym na drzwiach adresata zostawił zawiadomienie o tym, że przesyłkę pozostawiono we wskazanej placówce pocztowej.
Zarządzeniem Sędziego z dnia 8 sierpnia 2017r. uznano, iż doręczenie wezwania do usunięcia braków skargi nastąpiło w dniu 31 lipca 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 1369 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Stosownie do art. 73 § 1-4 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w powołanej ustawie pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia, o którym wyżej mowa.
Z powyższego wynika, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 P.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne.
W oparciu o wyżej przytoczone przepisy sąd uznał, że przesyłka skierowana do skarżącego, zawierająca wezwanie do usunięcia braków skargi została prawidłowo awizowana. Skoro zatem pierwsze zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki i pozostawieniu jej we wskazanej placówce pocztowej miało miejsce w dniu 17 lipca 2017r., to oznacza, że termin do odbioru tej przesyłki upływał w dniu 31 lipca 2017r., a zatem można było uznać, iż na mocy art. 73 § 4 P.p.s.a., przesyłka została skarżącemu doręczona z tym dniem.
W związku z powyższym pismo zawierające wezwanie do braków skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostało załączone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia.
Wobec tego, że braki skargi nie zostały usunięte w ustawowym terminie, którego bieg rozpoczął się w dniu 31 lipca 2017r. i który upłynął bezskutecznie sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
A. P.