Uzasadnienie
P. M. wniósł skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia kary za nielegalne użytkowanie budynku mieszkalnego położonego w Ł. przy ul. A 26.
W piśmie przekazującym powyższą skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż po zapoznaniu się ze skargą P. M. uwzględnił tę skargę w całości i uchylił zaskarżone postanowienie. Jako dowód załączył własne postanowienie z dnia [...] Nr [...]. W wykonaniu wezwania Sądu przedłożył także kopię dowodu doręczenia skarżącemu postanowienia z dnia [...] Nr [...].
Pismem z dnia [...] P. M. cofnął skargę na postanowienie z dnia [...] Nr [...] z uwagi na uwzględnienie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł skargi na to postanowienie i jego uchylenie oraz wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucję cofnięcia skargi reguluje przepis art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wedle tego przepisu, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do powołanego przepisu czynność procesowa cofnięcia skargi oparta jest na zasadzie rozporządzalności, zaś sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony może mieć miejsce dopiero w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 powołanej ustawy. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie powoduje utrzymania w mocy postanowienia dotkniętego wadą nieważności. Skarżący P. M. w swojej skardze wprawdzie wskazał na naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności zaś art. 7, art. 77, art. 10, a także przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 57 ust. 7 prawa budowlanego, niemniej jednak naruszenia nie wykazują cech rażącego naruszenia prawa, a nadto wskutek pojęcia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowienia z dnia [...] Nr [...] zaskarżony akt został wyeliminowany z obrotu prawnego. W konsekwencji brak jest również przedmiotu kontroli. W tym stanie sprawy cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu.