Uzasadnienie
Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2007r. sprawy ze skargi L.B., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał wyrok stwierdzający nieważność zaskarżonej decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...], Nr [...] (sprawa oznaczona sygn. akt II SA/Łd 1288/01).
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi L.B. w dniu 29 stycznia 2007r.
W dniu 19 lutego 2007r. L.B. złożył w Sądzie pisma zawierające żądanie wznowienia postępowania z uwagi na rażące naruszenie prawa tj. art. 145 §1 i art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W dniu 9 marca 2007 roku, na posiedzeniu niejawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił odrzucić skargę o wznowienie postępowania, wskazując, iż nie zostały spełnione warunki dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania bowiem w dacie wniesienia skargi o wznowienie postępowania wyrok Sądu z dnia 9 stycznia 2007r. nie był prawomocny. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi L.B. w dniu 26 marca 2007r.
W dniu 27 kwietnia 2007r. skarżący, działając osobiście, złożył do Sądu pismo zawierające ponowne żądanie wznowienia postępowania. Skarżący podniósł, iż w chwili wydania postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (9 marca 2007r.) termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął, zatem wyrok był prawomocny. Nadto w dacie złożenia żądania wznowienia postępowania Sądowi było widome, iż pełnomocnik skarżącego odmówił sporządzenia kasacji, co zdaniem skarżącego oznaczało, iż wyrok był prawomocny.
Zarządzeniem z dnia 30 maja 2007r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez wskazanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienie, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Stosowne wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2007r.
W odpowiedzi L.B. złożył w dniu 13 czerwca 2007r. pismo, w którym wskazał, iż Sąd nie sprawdził przed pierwszą rozprawą czy zachowano termin do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Instytucja wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia – art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Skarga o wznowienie jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, której wniesienie stwarza możliwość obalenia prawomocnego orzeczenia sądowego, które zapadło
"z pogwałceniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i rażąco jest sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy" – (Wojciech Chróścielewski, Jan Paweł Tarno "Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004r. str. 518).
Aby skarga o wznowienie postępowania wywołała zamierzone skutki powinna odpowiadać warunkom formalnym pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 p.p.s.a. oraz zawierać dodatkowe elementy wymienione w przepisie art. 279 p.p.s.a.. Stanowią je: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawa wznowienia, a więc wskazanie jednej z podstaw wznowienia wymienionych w art. 271-273, uzasadnienie podstawy wznowienia, a także okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Niezbędnym elementem skargi o wznowienie postępowania jest żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Zgodnie z art. 280 § 1 sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Oceniając wniesioną przez L.B. skargę o wznowienie postępowania pod kątem wymagań określonych w przytoczonych powyżej przepisach, Sąd stwierdził, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, bowiem pomimo wezwania skarżący nie uzupełnił braków skargi tj. nie wskazał ustawowej podstawy wznowienia postępowania, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz nie wyjaśnił czy żąda uchylenia czy też zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji.