Uzasadnienie
A. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W dniu 5 lutego 2008 roku skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach A. L. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną E. oraz trzema córkami w wieku 8, 10 i 13 lat. Skarżący oświadczył, iż na dochody rodziny składają się kwoty 2.000 złotych "za mleko" oraz 280 złotych "rodzinne". Strona posiada dom o powierzchni 100 m kw., nieruchomość rolną o powierzchni 9,75 ha, maszyny rolnicze. Żona skarżącego posiada nieruchomość rolną o powierzchni 5,60 ha. W złożonym oświadczeniu, w części dotyczącej majątku skarżący wskazał, iż posiada "4 mieszkania 80 m kw." Powyższe oświadczenie wywołało wątpliwości co do stanu majątkowego skarżącego.
W związku z powyższym, na podstawie art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwał skarżącego do nadesłania dodatkowych informacji dotyczących liczby lokali mieszkalnych, otrzymywania płatności lub dopłat ze środków UE, zaświadczenia z urzędu gminy o dochodowości gospodarstw rolnych skarżącego oraz jego żony, a także wyciągu z rachunków bankowych, których skarżący jest posiadaczem lub współposiadaczem. Z przedstawionych na żądanie Sądu dokumentów wynika, iż A. L. jest właścicielem domu o powierzchni 100 m kw., zaś E. L. – domu drewnianego o 4 mieszkaniach o powierzchni 50 m kw. Jak wynika z zaświadczeń z urzędów gminy E. L. posiada nieruchomości rolne o łącznej powierzchni 5,24 ha (łączna dochodowość 8.426,92 złotych), natomiast A. L. – o powierzchni 9,77 ha (roczna dochodowość ok. 3.473 złotych). Ponadto skarżący w roku 2007 uzyskał dopłaty z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w wysokości 8.321,09 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż sytuacja rodzinna i materialna skarżącego, a zwłaszcza wysokość dochodów uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Przede wszystkim Sąd miał na uwadze wysokość dochodów przypadających na członka rodziny skarżącego. Na tej podstawie Sąd uznał, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wykazanie zaś istnienia tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania stronie skarżącej prawa pomocy (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
A.T.-P.