Uzasadnienie
W dniu 2 maja 2005 r. J. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] (znak [...]) utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych).
W dniu 10 czerwca 2005 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi bądź też nadesłanie podpisanego oryginału skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie w powyższym terminie braków skargi spowoduje jej odrzucenie (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 8 akt sądowych).
W piśmie z dnia 17 czerwca 2005 r. skarżący wniósł o zwolnienie z opłaty do której uiszczenia został wezwany. J. O. podniósł, iż nie jest w stanie uiścić tej opłaty z uwagi na trudną sytuację finansową – jest inwalidą I grupy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).
W myśl art. 57 § 1 tejże ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Skarżącego wezwano do uzupełnienia braków skargi – podpisania skargi bądź też nadesłania podpisanego oryginału skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pierwszy z tych braków ma charakter braku formalnego, o jakim mowa w art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 cytowanej ustawy. Natomiast drugi z braków jest brakiem o charakterze fiskalnym (art. 230 § 1 i 2 ustawy).
W terminie do uzupełnienia braków skarżący złożył pismo, które należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Tym samym nie można zarzucić skarżącemu nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi w terminie.
Skarżący J. O. nie uzupełnił natomiast braku formalnego skargi, pomimo doręczenia mu w dniu 10 czerwca 2005 r. wezwania do usunięcia braków skargi i upływu przepisanego terminu.
Nieuzupełnienie braku formalnego skargi stanowi samodzielną podstawę odrzucenia skargi. Termin do uzupełnienia braku skargi biegł od dnia 11 czerwca 2005 r. i upłynął w dniu 17 czerwca 2005 r. Termin ten jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Wezwanie zostało odebrane osobiście przez skarżącego. Tym samym należy uznać, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu oraz, że został on pouczony o skutkach prawnych, jakie wiążą się z niewykonaniem zarządzenia z dnia 6 czerwca 2005 r. w terminie.
W sytuacji, gdyby J. O. podpisał skargę bądź też nadesłał podpisany odpis skargi, należałoby wezwać skarżącego do uzupełnienia wniosku z dnia 17 czerwca 2005 r. przesyłając stosowny formularz (art. 252 § 1 i 2 ustawy). Jednakże, wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi skarga podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy brak było uzasadnienia do wzywania strony do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie pomocy prawnej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w postanowieniu.