Uzasadnienie
Skargą z dnia 2 maja 2012r. A. P. i R. P. zaskarżyli do sądu administracyjnego uchwałę Rady Miejskiej w Wieluniu z dnia 21 czerwca 2011r., nr IX/93/11, w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Wielunia. Sprawę zarejestrowano pod sygnaturą akt II SA/Łd 572/12.
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na zgodny wniosek stron zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Wielunia, stosownie do uchwały Rady Miejskiej w Wieluniu z dnia 30 października 2012r., nr XXIII/281/12, w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów w obszarze miasta Wielunia.
Pismem z dnia 5 maja 2014r. organ administracji poinformował sąd, że w dniu 5 marca 2014r. Rada Miejska w Wieluniu podjęła uchwałę nr XXXVIII/465/14 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych terenów w obszarze miasta Wielunia. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego w dniu 11 kwietnia 2014r. pod poz. 1732 i w związku z tym weszła w życie w dniu 26 kwietnia 2014r.
Pismem z dnia 12 maja 2014r. skarżący wnieśli o podjęcie zawieszonego postępowania i jednocześnie cofnęli skargę oraz wnieśli o umorzenie postępowania.
Postanowieniem z dnia 15 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie, a sprawie została nadana nowa sygnatura akt II SA/Łd 522/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Oświadczenie to znajduje uzasadnienie w obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadzie dyspozycyjności, rozumianej jako przysługujące stronom postępowania uprawnienie do rozporządzania jego przedmiotem oraz do rozporządzania uprawnieniami, jakie przysługują im na mocy przepisów procesowych. Sąd ma obowiązek uwzględnić cofnięcie skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, dlatego na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. a.bł.