Uzasadnienie
A. SA z siedzibą w L. Oddział Ł. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nr [...] z dnia [...] roku w przedmiocie nakazania B. SA, Rejon Energetyczny B. z siedzibą w R. wykonania robót budowlanych wynikających z przedłożonej ekspertyzy stanu technicznego linii napowietrznej 15kV W. odgałęzienie kierunek stacja transformatorowa D. wraz ze stacją i linią niskiego napięcia 0,4 kV.
W treści skargi strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. W ocenie strony kwestionowana decyzja jest dotknięta wadą nieważności w postaci niewykonalności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a. Niewykonalność ta ma charakter fatyczny i prawny, bowiem obowiązek nałożono na podmiot określony przez organy jako B. SA, Rejon Energetyczny B. z siedzibą w R., a według strony podmiot ten nie istnieje w obrocie prawnym, gdyż od 1 września 2010 roku został przejęty przez A. SA z siedzibą w L. i cały jego majątek został przeniesiony do powyższej spółki. Nadto zdaniem strony niewykonalność wynika z wyznaczenia zbyt krótkiego terminu do wykonania robót budowlanych (do 30 lipca 2011roku) oraz rozległego zakresu tych prac.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Jednakże ustawodawca przewidział również przesłanki negatywne, których istnienie obliguje Sąd do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu.
Podkreślenia wymaga, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd.
Z akt sprawy przedstawionych do kontroli Sądu wynika, że w następstwie kontroli spornego obiektu organ ustalił, iż jest on samowolą budowlaną. Zaś zły stan techniczny tegoż obiektu – zdaniem organu – wymaga niezbędnych zabiegów w postaci wymiany, renowacji bądź likwidacji określonej liczby słupów. Nadto zauważyć należy, iż sporna linia energetyczna przebiega w bezpośrednim sąsiedztwie budynków.
W ocenie Sądu powyższe okoliczności przemawiają za oddaleniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek wykonania robót budowlanych mających na celu poprawienie bezpieczeństwa eksploatacji spornej linii energetycznej.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
m.ch.