Uzasadnienie
A. F., P. F. i J. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy Oporów z dnia 24 marca 2016r. nr XVI/71/2016 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Oporów.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lipca 2016r. skarżący zostali wezwani do określenia naruszenia prawa bądź wykazania interesu prawnego, a ponadto P. F. - do złożenia dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Pismami z dnia 25 lipca 2016 r. oraz 27 lipca 2016 r. jedynie A. F. oraz J. M. udzielili odpowiedzi na powyższe wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 oraz pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.", zakres kontroli sądowej administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016r. poz. 446), dalej powoływanej jako "u.s.g." każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć tę uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Brzmienie art. 101 ust. 1 u.s.g. wskazuje, że nie jest wystarczające samo posiadanie interesu prawnego, albowiem koniecznym warunkiem zastosowania przepisu jest stwierdzenie naruszenia prawnie chronionych interesów lub uprawnień podmiotu w związku z wydaniem zaskarżonego aktu (vide wyroki NSA: z dnia 19 lipca 2011r. w sprawie I OSK 677/11, LEX nr 1082796; z dnia 19 czerwca 2012r. w sprawie II OSK 790/12, LEX nr 1212683).
Jednocześnie należy podkreślić, że to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, w jaki sposób uchwała narusza jego własny indywidualny interes prawny. Strona zobligowana jest więc wykazać, że zaskarżona uchwała naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną przez pozbawienie albo uniemożliwienie realizacji pewnych uprawnień lub nałożenie pewnych obowiązków.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy Oporów z dnia 24 marca 2016r. nr XVI/71/2016 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Oporów. Zatem koniecznym elementem skutecznego zaskarżenia uchwały organu gminy w oparciu o wyżej wskazaną regulację było wykazanie przez każdego ze skarżących uprzedniego wezwania tegoż organu do usunięcia naruszenia prawa, jak również wykazanie naruszenia indywidulanego interesu prawnego zaskarżoną uchwałą. Niewątpliwe skarżący P. F. nie uzupełnił braków formalnych skargi, bowiem nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu do określenia naruszenia prawa lub wykazania interesu prawnego, jak również nie złożył dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
LS