Uzasadnienie
S. W. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i rozbiórkę. Jednocześnie ze skargą skarżący wniósł o przywrócenie terminu do jej złożenia.
Zaskarżona decyzja została doręczone dorosłemu domownikowi - żonie skarżącego - w dniu 2 maja 2017r. i zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W dniu 5 czerwca 2017r. pełnomocnik skarżącego nadała pocztą skargę na ww. decyzję.
Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2017r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie jest prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017., poz. 1369) – w skrócie: "P.p.s.a." – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
W myśl art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017r., poz. 1257) – w skrócie: "K.p.a." – w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Jest to tzw. doręczenie zastępcze, które oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata.
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że w dniu 2 maja 2017r. doręczono skarżącemu – w trybie doręczenia zastępczego – zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję. To z kolei oznacza, że ustawowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 1 czerwca 2017r., natomiast skarga została nadana pocztą w dniu 5 czerwca 2017r. (co wynika z załączonego do akt wydruku z systemu śledzenia przesyłek operatora pocztowego), a więc z przekroczeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a.
W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego.
Jednocześnie wskazać należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i nie podlega on w żadnym wypadku skracaniu, ani przedłużaniu. Sąd natomiast ma obowiązek z urzędu oceniać zachowanie terminu do wniesienia skargi.
Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec tego orzeczono, jak w pkt 2 postanowienia.
A. P.