Uzasadnienie
W dniu 29 marca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga D. K. zatytułowana "Zażalenie", na pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], w którym organ administracyjny przedstawił przebieg postępowania administracyjnego w sprawie przyznania skarżącej uprawnień kombatanckich.
D. K. wnosi o rozpatrzenie zażalenia i przyznanie rekompensaty pieniężnej za okres, za który odmówiono jej przyznania uprawnień kombatanckich.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o odrzucenie skargi, bowiem w ocenie organu sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Nadto organ podniósł, iż skarżąca uchybiła przepisom regulującym tryb składania skarg do sądu administracyjnego, wniosła bowiem skargę bezpośrednio do Sądu z pominięciem organu, który sporządził zaskarżone pismo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 przywołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 w/w ustawy działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
W rozpoznawanej sprawie D. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, które nie jest żadnym z aktów wymienionych w cytowanym powyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu przedmiotowe pismo nie jest, wbrew twierdzeniu skarżącej, decyzją administracyjną. Pod pojęciem decyzji administracyjnej należy bowiem rozumieć władczy jednostronny przejaw woli organu administracji publicznej, rozstrzygający sprawę administracyjną, skierowany do oznaczonego indywidualnie adresata, z którym nie łączy organu zależność organizacyjna lub podległość służbowa, a podstawę rozstrzygnięcia stanowi powszechnie obowiązujący przepis prawa (patrz: T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2005, str. 49).
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, iż decyzją jest każde pismo pochodzące od organu administracyjnego zawierające rozstrzygnięcie w sprawie, nawet wówczas gdy nie spełnia ono wszystkich wymogów wymienionych art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 lipca 1981 r. sygn. akt SA 1163/81 opubl. OSPiKA 1982, Nr 9-10, poz. 169 z glosą aprobującą J. Borkowskiego).
Zaskarżone pismo Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie spełnia nawet minimalnych warunków pozwalających uznać, iż stanowi ono decyzję administracyjną. Przedmiotowe pismo nie zawiera bowiem rozstrzygnięcia w sprawie, tj. stwierdzenia, czy żądanie skarżącej, która wystąpiła do wskazanego organu o przyznanie rekompensaty pieniężnej za odmowę przyznania uprawnień kombatanckich, jest uzasadnione.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględniając treść § 3 wskazanego wyżej artykułu orzekł, jak w postanowieniu.