Uzasadnienie
W dniu [...] roku Rada Miasta S. podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W dniu 25 marca 2015 roku pełnomocnik "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., "B" Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. oraz "C" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. w osobie adw. G. Z., wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego ww. uchwałą.
W dniu 29 maja 2015 roku pełnomocnik "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., "B" Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. oraz "C" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. w osobie adw. G. Z., wniósł skargę na powyższą uchwałę. W treści skargi jej autor przedstawił zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko kwestionowanej uchwale.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane z zakresu administracji publicznej.
Ponadto akty prawa miejscowego a także inne akty jednostek samorządu terytorialnego (wymienione w art. 3 pkt 6 p.p.s.a.), mogą być zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie ustaw ustrojowych, stanowiących lex specialis w stosunku do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 594 ze zm.), skargę na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone daną uchwałą lub zarządzeniem.
Skuteczne wniesienie skargi wymaga dochowania terminu oraz wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do postanowień z art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku aktów innych niż decyzja lub postanowienie, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Powyższy przepis wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Jego analiza prowadzi do wniosku, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg pierwszy z dwóch terminów, o których mowa powyżej – a mianowicie – termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczyna termin trzydziestu dni, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie strony. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 roku, sygn. akt II OPS 2/0 oraz postanowienia NSA: z 27 maja 2008 roku, sygn. akt II OSK 671/08; z dnia 23 czerwca 2009 roku, sygn. akt I OSK 696/09; z dnia 9 marca 2012 roku, sygn. akt II OSK 522/12; dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę z uchybieniem terminu. Skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa pismem nadanym w dniu 25 marca 2015 roku (data stempla pocztowego). Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zatem skarżący mieli sześćdziesiąt dni na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Termin ten ekspirował z dniem 24 maja 2015 roku, ale z uwagi na to, iż była to niedziela, uległ wydłużeniu – stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. – do dnia 25 maja 2015 roku. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 29 maja 2015 roku skutkiem czego, skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a. należało odrzucić.
Pogląd zaprezentowany w sprawie niniejszej znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie (por. np. postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2014 roku, sygn. akt: II OSK 1901/14).
Konkludując sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego, sąd postanowił w punkcie drugim czyniąc to na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
KO