Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpoznaniu odwołania E. R. od orzeczenia Kierownika Oddziału Pomocy Materialnej i Pracy Socjalnej Filii Ł- G., wydanej z upoważnienia Rady Miejskiej w Ł. w sprawie odmowy przyznania zasiłku stałego od miesiąca maja 2003r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), art. 1ust. 1 ustawy z dnia 12.października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz.U. nr 79 z 2001r., poz. 856 ze zm.) oraz art. 4 ust. 1 i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29.listopada 1990r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz.U. Nr 64 z 1998r., poz. 414 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż nie zostały spełnione przesłanki, określone w art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, uprawniające do przyznania świadczenia w postaci zasiłku stałego, z uwagi na fakt, iż przedłożone przez odwołującą orzeczenie o stopniu niepełnosprawności syna A. R., nie zawiera wskazań, określonych w art. 6b ust. 1 ustawy z dnia 27.sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776 ze zm.), bowiem nie wymaga on stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.
Decyzja powyższa wraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego została doręczona E. R. w dniu 29.sierpnia 2003r.
W dniu 19.maja 2004r. E. R. złożyła skargę na powyższe rozstrzygnięcie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż nie wiedziała, że może jednocześnie prowadzić dwie sprawy, jedną przed sądem powszechnym, w sprawie zmiany decyzji o stopniu niepełnosprawności jej syna A., drugą przed sądem administracyjnym w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania sądowego, wskazując na brzmienie przepisu art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12.marca 2004r. o pomocy społecznej ("Dz.U. Nr 64, poz. 593") względnie o oddalenie skargi, podnosząc, iż "okoliczności przytoczone we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie świadczą o uchybieniu terminu z przyczyn dających podstawę do jego przywrócenia".
Prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21.października 2004r. oddalono wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.s.a).
W rozpoznawanej sprawie, wobec prawomocnego oddalenia wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznać należało, iż wspomniany środek zaskarżenia złożony został z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Biorąc zaś pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi jako spóźnionej.