Uzasadnienie
W dniu 14 stycznia 2004 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 stycznia 2004 r. doręczonym skarżącemu w dniu 2 lutego 2004 r., został on wezwany do oznaczenia, jaki charakter ma jego pismo z dnia 9 stycznia 2004 r. oraz jeżeli jest ono skargą na decyzję administracyjną, wskazania jej daty, numeru, przedmiotu zaskarżonej oraz nazwy i adresu organu, który ją wydał w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania.
W piśmie z dnia 4 lutego 2004 r. S. K. wskazał, iż wyżej wskazane pismo jest skargą na "decyzję" Prezydenta Miasta Z. z dnia [...], znak: [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) określono zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej wymienione w pkt. 4 – 8 w/w przepisu.
Wskazana w piśmie z dnia 4 lutego 2004 r. przez skarżącego "decyzja", tj. pismo Prezydenta Miasta Z. z dnia [...], znak: [...] nie jest w rzeczywistości aktem organów administracji objętym z mocy tegoż przepisu kontrolą sprawowaną przez sądy administracyjne.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Odrzucenie zaś skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.