Uzasadnienie
M. K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie zmiany decyzji potwierdzającej prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżąca napisała, iż wraz z mężem są osobami niepełnosprawnymi, niezdolnymi do pracy. Jedyny dochód rodziny stanowi świadczenie z tytułu niepełnosprawności w kwocie 514 zł miesięcznie. Innych dochodów małżonkowie nie posiadają, a żeby przeżyć pożyczają niewielkie sumy pieniędzy. Skarżącej brakuje kilku miesięcy do uzyskania emerytury. Na majątek małżonków składa się wynoszący 1/3 udział w nieruchomości stanowiącej dom po rodzicach o powierzchni ok. 140 m2 położony w K., w którym zamieszkują dzieci małżonków wraz ze swoimi rodzinami.
Ponadto majątek małżonków stanowi mieszkanie komunalne, czynszowe z zasobów gminnych o powierzchni 62,7 m2. Innego majątku w postaci oszczędności lub przedmiotów wartościowych małżonkowie nie posiadają. Małżonkowie posiadają zobowiązania w postaci pożyczek na łączną kwotę ok. 20.000 zł. We wniosku skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, ani z radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Odnosząc się do pierwszej kwestii, czyli wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy dostrzec, że z mocy art. 239 pkt 1 lit. "e" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako: "P.p.s.a.", strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. "e" P.p.s.a., a skarżąca z mocy ustawy jest zwolniona od konieczności poniesienia kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako zbędne, o czym orzeczono jak w punkcie pierwszym postanowienia na mocy art. 249a w zw. z art. 239 pkt 1 lit. "e" i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a.
Następnie odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych praw przed sądem.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawczyni w tym: niepełnosprawność, niskie dochody rodziny (514 zł miesięcznie), niewielki majątek (dom oddziedziczony po rodzicach i mieszkanie komunalne), brak oszczędności i przedmiotów majątkowych, przy zobowiązaniach na poziomie ok. 20.000 zł referendarz sądowy uznał, że nie jest ona w stanie ponieść kosztu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego powodu wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, o czym orzeczono jak w punkcie drugim postanowienia na mocy podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. kp