Uzasadnienie
II SA/Łd 551/14
W związku ze skargą na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania M.D. i M.D. wnieśli o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Skarżący utrzymują się ze świadczeń rentowych w łącznej kwocie 1973,88 zł, posiadają dom o powierzchni 110 mkw., położony na działce o powierzchni 584 mkw. Skarżący nie zadeklarowali posiadania żadnych innych wartościowych przedmiotów, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu skarżący podali, że zaciągnęli kredyt na zabezpieczenie domu przed zawaleniem i dostosowanie go do potrzeb niepełnosprawnego skarżącego, wobec czego spłacają raty w wysokości 571 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Należało mieć na uwadze, że skarżący uzyskują dochody w łącznej wysokości 1973 zł, z czego część przeznaczana jest na spłatę rat kredytu zaciągniętego na przystosowanie domu dla potrzeb osoby niepełnosprawnej, poruszającej się na wózku inwalidzkim.
W konsekwencji należało uznać, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG