Uzasadnienie
II SA/Łd 554/13
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., stwierdzając swoją niewłaściwość w sprawie ze skargi L.K. i S.S. o wznowienie postępowania sądowego, w którym wydany został wyrok z dnia 3 października 2011 r. o sygn. akt II SA/Łd 743/11, przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu według właściwości.
W dniu 11 lipca 2013 r. skarżący wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że postanowienie z dnia 21 czerwca 2013 r. zostało przesłane do adwokata J.Z., który nie jest pełnomocnikiem w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego. Sprawa wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego jest sprawą nową i przez to odrębną od sprawy, w której wydano wyrok. W ocenie skarżących przepis art. 39 pkt 1 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania, gdyż skargi o wznowienie postępowania nie złożył uprzednio działający w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 743/11 pełnomocnik – adw. J.Z., lecz została ona złożona samodzielnie przez skarżących, co oznacza, że mieli oni zamiar działać osobiście. Skarżący wskazali, iż adwokat J.Z. przekazał im postanowienie z dnia 21 czerwca 2013 r. w dniu 9 lipca 2013 r., w której to dacie ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu.
Uregulowana w art. 86 § 1 p.p.s.a. instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy do uchybienia terminu doszło. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. bezskuteczna jest tylko czynność procesowa podjęta po upływie terminu. Tym samym rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu wymaga przede wszystkim stwierdzenia, że termin na dokonanie czynności procesowej rzeczywiście upłynął, a dopiero następnie oceny, czy strona terminowi temu uchybiła bez swej winy.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazali fakt, że postanowienie zostało doręczone adwokatowi J.Z., który nie został przez nich ustanowiony pełnomocnikiem w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.
Kwestia związana z prawidłowością doręczenia odpisu postanowienia, od którego przysługuje stronie środek zaskarżenia determinuje w niniejszej sprawie ocenę zasadności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
W aktach sprawy o sygn. akt II SA/Łd 743/11 znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżących adwokatowi J.Z. do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 3 października 2011 r. i do reprezentowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w postępowaniu w sprawie z w/w skargi. Należy zatem uznać, że udzielone adwokatowi J.Z. pełnomocnictwo miało charakter ograniczony i nie obejmowało postępowania wywołanego skargą o wznowienie. W konsekwencji postanowienie z dnia 21 czerwca 2013 r. powinno zostać doręczone skarżącym. Zgodnie bowiem z art. 67 § 1 w zw. z § 5 p.p.s.a., jeśli stroną są osoby fizyczne doręczeń dokonuje się im osobiście, chyba że ustanowiły one pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym. Doręczenie stanowi czynność materialno-techniczną wywołującą określone skutki prawne przez fakty. Jedynie zgodne z przepisami doręczenie pisma w postępowaniu sądowym może być uznane za doręczenie skuteczne, tj. wywołujące określone skutki, w tym m.in. bieg terminu do złożenia środków zaskarżenia.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy, wobec treści pełnomocnictwa udzielonego w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 743/11, uprawnione jest przyjęcie, iż doręczenie w dniu 28 czerwca 2013 r. postanowienia tut. Sądu z dnia 21 czerwca 2013 r. adwokatowi J.Z. nie wywołało skutku w postaci rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia zażalenia. W konsekwencji należy stwierdzić, że termin do wniesienia środka zaskarżenia nie upłynął, a zażalenie zostało złożone w terminie. Postępowanie wszczęte wnioskiem skarżących należało zatem uznać za bezprzedmiotowe i podlega ono umorzeniu.
Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
AG