Uzasadnienie
II SA/Łd 56/10
J.Ł. i K.Ł. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r. skarżącym przyznane zostało prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniach 3 i 4 sierpnia 2010 r. wnioskodawcy wystąpili z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż J.Ł. osiąga dochody z tytułu emerytury w wysokości 1599,34 złotych, zaś K.Ł. - 400 złotych z tytułu wynagrodzenia za pracę. Skarżący posiadają dom o powierzchni ok. 90 m kw. Wnioskodawcy nie zadeklarowali posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Wnioskodawcy oświadczyli również, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym ani rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo wnioskodawców do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z uwagi na fakt, że postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r. stronie zostało już przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, zasadność wniosku skarżących musi być rozważana na gruncie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze sytuację osobistą oraz materialną przedstawioną przez stronę wnioskującą, za uzasadnione należało uznać przyznanie prawa pomocy również poprzez ustanowienie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała bowiem, iż zostały spełnione przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG