Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...], nr [...], po rozpoznaniu zażalenia M. S., utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący:
M. S. w dniu 4 września 2012 roku zwróciła się do organu pierwszej instancji z wnioskiem o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami.
Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia [...], nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie wniosku M. S. o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał przepis art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267, dalej jako: "K.p.a.").
W dniu 14 stycznia 2013 roku, w związku z dostarczeniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, M. S. skierowała do organu pierwszej instancji wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania.
Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia [...] odmówił podjęcia zawieszonego postępowania wskazując, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie jest prawomocny, a wydanie decyzji w sprawie jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd.
Po rozpoznaniu zażalenia M. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało je za niezasadne i wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] utrzymało w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
W skardze do sądu administracyjnego M. S., zarzucając organom administracji naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez bezpodstawne zastosowanie, wniosła o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 13 września 2013 roku, sygn. akt: II SA/Łd 515/13, po rozpoznaniu skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] o zawieszeniu postepowania w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2014 roku, sygn. akt: I OSK 2895/13, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 września 2013 roku i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania oraz odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć przykładowo wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu przez organ, który go wydał, wygaśnięcie rozstrzygnięcia, będącego przedmiotem skargi albo wygaśnięcie takiego rozstrzygnięcia, gdy było ono obarczone terminem ustawowym lub ustalonym w jego treści (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s. 235; T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495 oraz wyrok NSA z dnia 25 października 2005 roku, sygn. akt II OSK 85/05, Lex nr 188791).
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie organu odwoławczego, którym odmówiono podjęcia zawieszonego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. postępowania.
Powołany przepis stanowi podstawę do zawieszenia postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W sprawie niniejszej, jak uprzednio podkreślano, zagadnieniem wstępnym, które warunkowało rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie przyznania skarżącej zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami, a zatem stanowiło podstawę do zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., było prawomocne rozpoznanie przez sąd administracyjny sprawy ze skargi M. S. na rozkaz personalny w sprawie zwolnienia ze służby. Jak argumentowały organy obu instancji, zagadnienie to wpływać miało bowiem na ustalenie wysokości dochodu w rodzinie M. S. Jak wynika z akt sądowych sprawy oznaczonej sygnaturą II SAB/Łd 72/14, której przedmiotem była skarga M. S. na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta Ł. w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami oraz akt sprawy oznaczonej sygnaturą II SAB/Łd 73/14, gdzie M. S. zarzucała Prezydentowi Miasta Ł. bezczynność w tym samym przedmiocie, organ przyznał skarżącej świadczenia rodzinne.
Dostrzec należy, że wszystkie sprawy ze skargi M. S., czyli sprawa niniejsza oraz sprawy II SAB/Łd 72/14 i II SAB/Łd 73/14 odnoszą się do tego samego postępowania administracyjnego, a mianowicie postępowania wszczętego wnioskiem skarżącej z dnia 4 września 2012 roku o przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2012/2013 na dzieci – D. S. i K. S. W obliczu wskazanych okoliczności sąd uznał, że rozstrzyganie o legalności zaskarżonego postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, stało się zbędne. Z powołanych okoliczności wynika, że w sprawie zapadło rozstrzygnięcie organu, a zatem doszło do podjęcia zawieszonego postępowania. W konsekwencji utraciło swój byt prawny postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, które stanowiło przedmiot skargi M. S. w sprawie niniejszej.
Z tych też powodów sąd stanął na stanowisku, że zakończenie postępowania administracyjnego czyni bezprzedmiotowym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia.
LS