Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 150/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. O. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
W dniu 29 lipca 2016 r. M. O. złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 150/16. Strona wniosła o merytoryczne rozpoznanie sprawy i zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając wskazała, iż zgadza się z wyrokiem ale po jego wydaniu organ nadzoru budowlanego I instancji pozostaje bezczynny i sytuacja jest patowa, ponieważ Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wydając swą decyzję również uznało, iż jest ona zależna od stanowiska organu nadzoru budowlanego. Zwróciła uwagę na sprawę, która również została poddana kontroli sądu pod sygn.akt II SA/Łd 396/16, jeszcze nie rozpatrzona.
W odpowiedzi na wezwanie do wskazania podstawy skargi o wznowienie postępowania, w piśmie z dnia 11 sierpnia 2016 r., skarżąca wskazała, iż w dacie orzekania przez sąd nie były rozpoznane, jako nieznane sądowi, wszystkie okoliczności sprawy.
W kolejnym piśmie, z dnia 8 września 2016 r., strona wyjaśniła, iż zgadza się z wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016 r. oddalającym skargę, jednakże wówczas strona występowała również o "orzeczenie poprawności stosowania prawa przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odnośnie zabudowy mieszkalnej na działce 126/2 w M. 12, stanowiącej własność M. O." i w tym przedmiocie sprawa nie była rozpatrzona przez sąd.
W odpowiedzi na trzecie wezwanie sądu w piśmie z dnia 28 września 2016 r., strona skarżąca sprecyzowała, iż podstawą skargi jest wykrycie późniejszych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona skarżąca nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu tj. okoliczności wskazane w art. 273 § 1 k.p.a. Uzasadniając wskazała, iż wyrok sądu ograniczony był do dowodów i okoliczności przedstawionych przez organ nadzoru budowalnego obu instancji. Organy zaś wykazały, że budynek będący przedmiotem postępowania naprawczego został zmieniony w części i uznany za samowolę budowalną, a to nie miało miejsca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. - dalej p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy (Wznowienie postępowania), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu sformułowanie przywołanych norm prawnych nie pozostawia wątpliwości, iż wskazanie podstaw wznowienia i ich uzasadnienie jest elementem obligatoryjnym skargi, którego brak powoduje, że skarga o wznowienie nie może być przez Sąd rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu. Przy czym są to braki, do których uzupełnienia strona występująca ze skargą o wznowienie jest wzywana w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Dopiero po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w odpowiednim wezwaniu skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej skargi o wznowienie postępowania zwrócić należy uwagę, iż skarżąca była trzykrotnie wzywana do wskazania podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, wskazania zakresu żądania. Co więcej, w ostatnim wezwaniu z dnia 16 września 2016 r., zostały przywołane, w pełnym brzmieniu, odpowiednie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, regulujące procedurę wznowienia postępowania sądowego, co miało ułatwić skarżącej wywiązanie się z wezwania. Niemniej jednak, lektura wszystkich pisma procesowych i samej skargi o wznowienie postępowania uzasadnia ocenę Sądu, iż strona nie uzupełniał elementów obligatoryjnych skargi o wznowienie postępowania. Wskazując jako przesłankę wznowienia na przepis art. 273 § 1 k.p.a. (w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego nie ma takiej jednostki redakcyjnej), strona po pierwsze błędnie wskazuje oznaczenie ustawy, a nadto w istocie przywołuje brzmienie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.
W toku postępowania sądowoadministracyjnego ustawodawca wyczerpująco zadbał o uregulowanie kwestii wznowienia postępowania, zatem niedopuszczalne jest rozważanie przesłanek dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego. Po wtóre strona wystąpiła o merytoryczne rozpoznanie sprawy, gdyż w skardze, rozpatrzonej wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016 r. wystąpiła o "orzeczenie poprawności stosowania prawa przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odnośnie zabudowy mieszkalnej na działce 126/2 w M. 12, stanowiącej własność M. O." i w tym przedmiocie sprawa nie była rozpatrzona przez sąd. I w tej kwestii Sąd nie ma wątpliwości, iż w ramach wznowienia postępowania nie byłby uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia sprawy w zakreślonym przez stronę zakresie. A to już chociażby z uwagi na fakt, iż przedmiotem kontroli Sądu w ramach sprawy o sygn.akt II SA/Łd 150/16 było postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
Sąd nie zajmował się, gdyż nie był do tego uprawniony, ani tym bardziej zobowiązany – z uwagi na przedmiot zaskarżenia - do badania kwestii merytorycznych związanym z postępowaniem naprawczym prowadzonym przez organ nadzoru budowalnego.
Reasumując, w ocenie Sądu przedstawione przez skarżącą okoliczności nie mieszczą się w ramach ustawowej podstawy wznowienia postępowania. Strona skarżąca, mimo trzech wezwań Sądu, nie uzupełniła braków swej skargi o wznowienie postępowania w zakresie wskazania podstawy wznowienia oraz jej uzasadnienia, zakresu żądania. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia i podlega odrzuceniu na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a. bez badania zasadności skargi. Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia.
A. P.