Uzasadnienie
P. K. zaskarżył do sądu administracyjnego uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 30 marca 2016 roku, nr XXVII/682/16, w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulicy Łagiewnickiej, do terenu kolejowego i granicy Lasu Łagiewnickiego. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w zakresie wprowadzenia zmian w planie zagospodarowania przestrzennego, polegających na wprowadzeniu przebiegu drogi 4 KDD ½ w przyjętym kształcie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a." – po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
Stosownie natomiast do art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2016r., poz. 778 ze zm.) plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego.
Jak wynika z Dziennika Urzędowego Województwa Łódzkiego zaskarżona uchwała została ogłoszona w dniu 20 kwietnia 2016r., pod pozycją 1813, a zatem w świetle § 28 tej uchwały, weszła ona w życie po upływie 30 dni od daty ogłoszenia, czyli w dniu 21 maja 2016r.
Powyższe oznacza, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały jest niedopuszczalne. W tej sytuacji, sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
MR