Uzasadnienie
W dniu 15 maja 2007 r. H. i M. małżonkowie P. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku wybudowanego bez pozwolenia, do której załączyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji rozbiórki szopy. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że muszą gdzieś załatwiać potrzeby fizjologiczne oraz zamykać sprzęt.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (w skrócie p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Mając na uwadze powyższe przepisy, po rozpatrzeniu zawartych we wniosku argumentów Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca – wskazując ogólnie, że musi gdzieś załatwiać potrzeby fizjologiczne oraz zamykać sprzęt - nie wykazała dostatecznie okoliczności, które wskazywałyby na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, tym bardziej szkody znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub części stanowi odstępstwo od generalnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Wstrzymanie takie ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie pod warunkiem uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę istnienia jednej z dwóch przesłanek wymienionych w treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.