Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. I. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Firmie A pozwolenia na budowę pawilonu handlowo-usługowego przeznaczonego na kwiaciarnię (obiekt budowlany kategorii XVII) na terenie nieruchomości przy ul. A 6 w Ł., fragmenty działek nr 316/139 i 316/209 w obrębie [...].
Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2013 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 18 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odbiór wezwania skarżąca pokwitowała w dniu 28 czerwca 2013 r., jednakże w wyznaczonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione.
W piśmie z dnia 1 lipca 2013 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; dalej p.p.s.a) jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 i 2, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Oznacza to w szczególności, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Według art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Warunkiem dopuszczalności skargi jest również uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Tytułem wyjaśnienia należy wskazać, iż cofnięcie skargi przez skarżącą nie mogło odnieść skutku procesowego w niniejszej sprawie, bowiem cofnięcie skargi, w trybie art. 60 p.p.s.a., możliwe jest dopiero po jej skutecznym wniesieniu. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uzupełnienie jej braków formalnych oraz uiszczenie wpisu sądowego, co wprost wynika z powołanych wyżej przepisów. Skoro zatem skarga nie została opłacona i nie uzupełniono jej braków formalnych, to oświadczenie o jej cofnięciu nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie Sądu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.
a.bł.