Uzasadnienie
Skargą z dnia 22 marca 2011r. A. K. zaskarżył do sądu administracyjnego postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie wydania nakazu rozbiórki słupa oświetleniowego znajdującego się na nieruchomości przy ulicy A. w Ł. Zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie o sposobie i terminie do wniesienia zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jako organu II instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z ww. wymienionych środków na decyzję lub postanowienie, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Środkiem zaskarżenia służącym skarżącemu w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego było zażalenie przewidziane w art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Taki środek odwoławczy przysługuje w sytuacji zaskarżenia postanowienia organu pierwszej instancji, jeżeli Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi.
Postanowienie organu I instancji zawierało pouczenie o sposobie i terminie do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący skorzystał z przewidzianego wyżej trybu zaskarżenia i złożył zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Od powyższego rozstrzygnięcia przysługiwała, zgodnie z właściwością miejscową, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o czym skarżący został pouczony. Co do zasady należy zatem stwierdzić, iż wymóg wyczerpania środków określonych w art. 52 § 1 p.p.s.a. niejako został spełniony.
Niemniej jednak sam fakt, iż skarżący de facto składa skargę bezpośrednio na decyzję organu I instancji skutkuje jej niedopuszczalnością. Skarga do sądu administracyjnego służy bowiem tylko po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w toku postępowania (w niniejszej sprawie przysługiwało zażalenie), a orzeczeniem wydawanym po wyczerpaniu środków zaskarżenia jest, co do zasady orzeczenie organu II instancji, bądź też tego samego organu, ale rozpoznającego sprawę ponownie. Środki zaskarżenia są rozpoznawane, co do zasady przez organ II instancji i to w postępowaniu odwoławczym, przy czym orzeczenia te są ostateczne. To właśnie na takie orzeczenia przysługuje prawo do wniesienia skargi. Takich przymiotów nie posiada zaskarżone przez skarżącego postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie wydania nakazu rozbiórki słupa oświetleniowego znajdującego się na nieruchomości przy ulicy A. w Ł. Zaskarżeniu w przedmiotowej sprawie podlegało zatem tylko postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...]. Skargę na to postanowienie należało złożyć, zgodnie z właściwością miejscową, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro przedmiotem niniejszej skargi jest orzeczenie wydane przez organ pierwszej instancji, na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
j.m.