Uzasadnienie
W dniu 23 maja 2012 r. W.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji dotyczącej zasiłku pielęgnacyjnego, domagając się jego uchylenia i umorzenia postępowania.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie.
W dniu 18 października 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo byłego pełnomocnika skarżącego Z.K., z którego wynika, że skarżący W.S. zmarł w dniu 21 września 2012 r. Do pisma załączono kopię odpisu skróconego aktu zgonu skarżącego. Jednocześnie zawiadomienie o terminie rozprawy wróciło do Sądu z adnotacją doręczyciela "adresat zmarł".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi W.S. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki w sentencji decyzji tego organu z dnia [...] r. zmieniającej własną ostateczną decyzję z dnia [...] r. w sprawie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. W ocenie Sądu przedmiotowa sprawa jest ściśle związana z osobistymi prawami i obowiązkami skarżącego, a wynik postępowania sądowoadministracyjnego nie dotyczyłby interesu prawnego innych osób.
Mając powyższe na względzie, wobec śmierci skarżącego Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka uzasadniająca umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. O powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
B.C.