Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę P. W. na decyzję Burmistrza Miasta B. w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
W dniu 26 października 2009 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, korzysta jednak z pomocy rzeczowej dziadków. Posiada wraz z bratem dom o powierzchni 126 m kw., otrzymany jako darowizna, posadowiony na działce o powierzchni 675 m kw. Z tytułu zatrudnienia otrzymuje obecnie wynagrodzenie w wysokości 1.276 złotych, natomiast w okresie od 1 stycznia do 31 maja 2009 r. uzyskał dochód w wysokości 1945,70 złotych. W uzasadnieniu wniosku strona podała, iż "zapożyczyła" się u kolegów, aby móc uiścić opłaty za szkołę (jest studentem). Do wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący dołączył również "odpisy zeznań podatkowych" za lata 2007 i 2008, jednak nie zostały one poświadczone za zgodność, nie mogą stanowić zatem wiarygodnego dowodu.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze przedstawione przez skarżącego okoliczności związane z sytuacją rodzinną i majątkową, należy uznać, iż wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Na uwagę zasługuje bowiem przede wszystkim fakt, iż wnioskodawca jest studentem, pozostającym na utrzymaniu własnym i dziadków, a deklarowane dochody są niewystarczające dla pokrycia potrzeb życia codziennego i niezbędnych wydatków oraz na udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG