Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o ustaleniu opłaty adiacenckiej w wysokości 171600,00 zł dla B Spółki komandytowej z siedzibą w Ł. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego jej podziałem.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skardze na powyższą decyzję A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Ł. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka podniosła, że jej sytuacja majątkowa nie pozwala na zapłacenie opłaty adiacenckiej we wskazanej wysokości bez uszczerbku dla jej kondycji finansowej. Obowiązek wniesienia tej opłaty spowoduje, że będzie zmuszona zaciągnąć kredyt lub pożyczkę, gdyż nie posiada bieżących środków, które pozwoliłby na jej uregulowanie. W związku z tym wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody majątkowej i trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. – Dz.U. z 2012r., poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Jednakże stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wykonanie aktu administracyjnego oznacza z kolei spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Natomiast wstrzymanie przez sąd wykonania aktu może dotyczyć tylko takiego aktu, który kwalifikuje się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (por. wyrok NSA z dnia 16 lipca 2002r., sygn. akt II SA 4022/01 – Lex nr 680750 i postanowienie NSA z dnia 7 stycznia 2003r., SA/Rz 1587/02 – Lex nr 705790).
Zdaniem Sądu wniosek skarżącej spółki zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nadaje się do tak rozumianego wykonania i wymaga wykonania. Z uwagi na wysokość ustalonej opłaty adiacenckiej (171.600,00 zł) oraz sytuację finansową spółki, uprawdopodobnione zostało, że w okolicznościach mających miejsce w niniejszej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd może spowodować wyrządzenie skarżącej znacznej szkody majątkowej oraz trudne do odwrócenia skutki. Poza tym należy mieć także na względzie, że zaskarżona decyzja dotyczy sprawy mieszczącej się w katalogu spraw wymienionych w art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. – Dz.U. z 2010r. nr 102, poz. 651 ze zm.). Oznacza, iż obowiązkiem organu, który ją wydał było wstrzymanie jej wykonania z urzędu w drodze postanowienia wobec wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postanowienie takie nie zostało jednak przez organ wydane.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.
A.D.