Uzasadnienie
II SA/Łd 594/11
Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę C.S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 24 marca 2011 roku w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Następnie skarżąca, wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zwróciła się do Sądu o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że C.S. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w kwocie 1259 zł netto. Mieszka w domu należącym do wnuka, w którym zajmuje 1 pokój. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że za energię płaci 50 zł miesięcznie, do tego musi ponosić wydatki na leki, węgiel i bieżące utrzymanie. Skarżąca oświadczyła ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W tej sytuacji uznać należało, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, choć nie w pełnym zakresie. Należy bowiem podnieść, że skarżąca uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł, zaksięgowany w dniu 3 czerwca 2011 r. pod poz. 2050. Skoro zatem miała środki na uiszczenie wpisu – wniosek o zwolnienie od kosztów należało w tej części oddalić.
W pozostałym zakresie jednak referendarz sądowy doszedł do przekonania, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Biorąc pod uwagę niskie dochody oraz brak jakiegokolwiek majątku uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych pond kwotę uiszczonego już wpisu sądowego i ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
lf