Uzasadnienie
II SA/Łd 595/11
H.S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie z jego skargi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej scalenia gruntów.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że H.S. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem K.S. Skarżący mieszka w 35-metrowym mieszkaniu komunalnym. Skarżący utrzymuje się wyłącznie z emerytury w kwocie 1053,80 zł brutto. Syn skarżącego nie osiąga żadnych dochodów. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że czynsz za mieszkanie wynosi 293,18 zł, opłaty za energię – 50 zł, na lekarstwa wydaje 125 zł, a na ubezpieczenie zdrowotne – 94,84 zł. Dodatkowo przekazuje synowi 100 zł miesięcznie.
Skarżący wykupił również obiady w domu dziennego pobytu pomocy społecznej, co kosztowało 124 zł. Na środki czystości przeznacza z kolei 25 zł. Pozostałą kwotę skarżący przeznacza na życie. Skarżący oświadczył ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należało, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę niskie dochody oraz brak praktycznie jakiegokolwiek majątku uzasadnione jest, zdaniem Referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG