Uzasadnienie
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie na podstawie art.134 w związku z art.129 § 2 i art.57 § 5 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), art.1 ust.1 ustawy z dnia 12.października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. Nr 79 z 2001r., poz. 856 z późn. zm.) stwierdziło uchybienie przez A. W. terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie zmiany decyzji własnej z dnia [...] o przyznaniu zasiłku rodzinnego oraz dodatków z tytułu samotnego wychowywania dziecka oraz kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego.
W motywach orzeczenia organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia. Decyzja organu I instancji została doręczona odwołującej osobiście w dniu 18.marca 2005r. Termin do wniesienia odwołania upływał zatem z dniem 1.kwietnia 2005r. Odwołanie zostało zaś wysłane listem poleconym przez A. W. w dniu 4.04.2005r.; do siedziby organu I instancji wpłynęło 5.04.2005r., a zatem po upływie ustawowego terminu. Należało zatem stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, "co w konsekwencji powoduje iż odwołanie jest niedopuszczalne".
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła A. W. podnosząc, iż odwołanie od decyzji I instancji zostało przezeń złożone w dniu 1.kwietnia 2005r., zatem w terminie ustawowym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, uznając wszakże rozbieżności co do daty nadania przez skarżącą odwołania za "okoliczność mogącą mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla orzeczenie w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność zaskarżonego aktu w całości lub części. Stwierdzenie wydania orzeczenia z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia orzeczeń Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania w stopniu określonym w cytowanym przepisie.
Zgodnie z treścią art. 129 § 1 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji wynosi 14 dni, liczone od daty doręczenia (względnie ogłoszenia) decyzji stronie. Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (art. 57 § 1 k.p.a.) Termin uznaje się za zachowany, m.in. wówczas, gdy przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (§ 5).
W rozpoznawanej sprawie, z załączonego do skargi dowodu nadania przesyłki poleconej nr [...] wynika, iż została ona złożona w placówce pocztowej w dniu 1.kwietnia 2005r. List o tym samym numerze nadawczym, opatrzony nieczytelną datą stempla pocztowego nadawczego urzędu pocztowego, wpłynął do organu I instancji w dniu 5.kwietnia 2005r. Przyjęcie, iż został on nadany w dniu 4.kwietnia 2005r., uznać należy za co najmniej przedwczesne, dokonane bez ustalenia rzeczywistej daty nadania przez skarżącą odwołania od decyzji organu I instancji.
Biorąc zatem pod uwagę wskazane powyżej okoliczności, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylono zaskarżone postanowienie.
Z uwagi natomiast na charakter prawny uchylonego postanowienia, nieposiadającego przymiotu wykonalności, za bezprzedmiotowe uznano rozstrzyganie w trybie art. 152 p.p.s.a. w przedmiocie jego wykonania.