Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 27 grudnia 2013 roku, po rozpoznaniu skargi A. I. i S. I. na uchwałę Rady Gminy Lutomiersk z dnia 3 listopada 2010 roku, nr LVI/396/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów położonych w obrębach geodezyjnych Zdziechów, Stanisławów Nowy, Stanisławów Stary i Albertów w Gminie Lutomiersk, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Rady Gminy Lutomiersk w zakresie § 28 pkt 2 lit. a (pkt 1 wyroku), stwierdził że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w zakresie określonym w pkt 1 do dnia uprawomocnienia się wyroku (pkt 2 wyroku) oraz zasądził od Rady Gminy Lutomiersk na rzecz skarżących A. I. i S. I. solidarnie kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego (pkt 3 wyroku).
Gmina Lutomiersk pismem z dnia 12 kwietnia 2016 roku skierowała wniosek o wykładnię wyroku argumentując, że w punkcie 3 sentencji wyroku Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania od Rady Gminy, która jednak nie ma osobowości prawnej i nie posiada majątku pozwalającego na dokonanie zwrotu kosztów postępowania. Podmiotem praw i obowiązków majątkowych jest gmina, to Wójt gminy dysponuje środkami finansowymi niezbędnymi do realizacji zadań własnych gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wykładni wyroku należało odmówić.
Wniosek o dokonanie wykładni wyroku podlegał ocenie w ramach art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że Sąd który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Tożsamość podmiotowa Sądu wydającego orzeczenie i sądu rozstrzygającego wątpliwości co do jego treści powoduje, że mamy do czynienia ze szczególnym rodzajem wykładni autentycznej.
Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, str. 581; postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 roku, sygn. akt: II SAB 57/98, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (postanowienie SN z dnia 10 października 1978 roku, sygn. akt: IV CR 144/78, Lex nr 8137).
Nie jest możliwe w postępowaniu o rozstrzygnięcie wątpliwości żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Nie mieści się również w ramach wykładni, o której mowa w komentowanym przepisie, żądanie przez stronę wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono uzasadnione w jego motywach. Żądanie wnioskodawcy, stanowiące w istocie polemikę ze stanowiskiem Sądu, zmierzające do nowej interpretacji rozstrzygnięcia w zakresie przyjętym przez stronę skarżącą, wykracza znacznie poza wykładnię wyroku sformułowaną w art. 158 P.p.s.a. Wykładnia taka nie może bowiem zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. np. postanowienia NSA z dnia 4 lutego 2005 roku, sygn. akt: OZ 1312/04; z dnia 5 kwietnia 2005 roku, sygn. akt: OZ 1226/04).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, że pkt 3 sentencji wyroku z dnia z dnia 27 grudnia 2013 roku nie wymaga wyjaśnienia. Jak wskazano wcześniej, wykładnia wyroku nie może skutkować zmianą jego treści, a do tego sprowadza się argumentacja Gminy Lutomiersk przedstawiona w treści wniosku z dnia 12 kwietnia 2016 roku.
Ponadto, dostrzec wypada, iż Gmina Lutomiersk nie jest stroną postępowania sądowego. Organem administracji, którego działania były przedmiotem skargi jest Rada Gminy Lutomiersk. Okoliczność, iż rada gminy pełni jedynie funkcję stanowiącą i kontrolną, a organem wykonawczym gminy jest wójt, nie skutkuje tym, że gmina uzyskała w niniejszym postępowaniu przymiot strony.
W tej sytuacji Sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 158 P.p.s.a. a.bł.