Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Na powyższą decyzję, w dniu 25 kwietnia 2007 roku skarżący – B. i B. małżonkowie G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę.
W odpowiedzi na skargę z dnia 17 maja 2007 roku, Wojewoda [...] podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił na zgodny wniosek stron postępowanie sądowe, do czasu zakończenia trwających negocjacji, dotyczących wykupu spornej nieruchomości.
W piśmie procesowym z dnia 21 lipca 2008 roku pełnomocnik skarżących zawarł oświadczenie, że wobec faktu, że Gmina Miejska P. odstąpiła od wywłaszczenia spornej nieruchomości i postępowanie w niniejszej sprawie stało bezprzedmiotowe cofa skargę na powyższą decyzję i wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.
Stosownie do treści art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi co do zasady wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżących w piśmie procesowym z dnia 21 lipca 2008 roku zawarł oświadczenie, że wobec faktu, że Gmina Miejska P. odstąpiła od wywłaszczenia spornej nieruchomości i postępowanie w niniejszej sprawie stało bezprzedmiotowe cofa skargę na powyższą decyzję i wnosi o umorzenie postępowania.
Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W tym stanie rzeczy, uznając, iż z okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy nie wynika, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub było z innych przyczyn niedopuszczalne, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec, jak w sentencji postanowienia.
A.Ł.