Uzasadnienie
II SA/Łd 611/14
Wspólnota Mieszkaniowa "K" w D. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na uchwałę Rady Gminy w D. z dnia [...] 2014 r. w przedmiocie zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej wynika, że skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa nie dysponuje kapitałem, nie ma rachunku bankowego, wszystkie czynności administracyjne są wykonywane społecznie, a ich koszty są regulowane z prywatnych funduszy.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., osobie prawnej i innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, jeżeli wykaże, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Wspólnota Mieszkaniowa nie wskazała na dysponowanie jakimkolwiek majątkiem czy środkami finansowymi, jednak nie skutkuje to uznaniem, że wniosek Wspólnoty zasługuje na uwzględnienie.
Otóż, poza sporem musi pozostawać fakt, iż skoro dostępność do sądu wymaga z natury rzeczy posiadania środków finansowych, należy uznać, że w procedurze planowania wydatków związanych z funkcjonowaniem Wspólnoty, przewidując realizację swoich praw przed sądem, należy uwzględniać także konieczność posiadania środków na prowadzenie procesu sądowego. Planowanie wydatków bez uwzględnienia tej zasady powoduje, że strona wyzbywa się zdolności do zapłaty kosztów sądowych. Nie może wówczas skutecznie podnieść zarzutu, iż odmowa przyznania prawa pomocy jest ograniczeniem dostępności do realizacji jej praw przed sądami.
Nadto wskazać należy, że w przypadku wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez wspólnotę mieszkaniową badaniu podlega nie tylko kondycja finansowa tej jednostki, lecz również sytuacja majątkowa osób ją tworzących, a zatem również właścicieli lokali wchodzących w skład nieruchomości wspólnej (por. post. NSA z dnia 31 grudnia 2004 r., GZ 146/04). W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Uzyskaniu takich środków mogłoby służyć m. in. podjęcie uchwały przez właścicieli lokali tworzących Wspólnotę w przedmiocie wygospodarowania dodatkowych funduszy na utrzymanie nieruchomości wspólnej w części nie znajdującej pokrycia w pożytkach i innych przychodach z nieruchomości. Tym bardziej, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano, że koszty czynności regulowane są z prywatnych funduszy. Oznacza to, że Wspólnota jest w stanie zgromadzić środki niezbędne do udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
Ag