Uzasadnienie
II SA/Łd 615/10
Wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o odmowie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego.
W tym samym dniu skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 1289 zł (netto). Oprócz 58-metrowego mieszkania skarżąca nie wykazała żadnego majątku. W uzasadnieniu wniosku wskazała na swoje miesięczne wydatki: czynsz – 424 zł, gaz – 40 zł, energia – 90 zł, leki – 250 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym ani rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyż postanowieniem z dnia 15 lipca 2010 r. stronie zostało już przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zasadność wniosku skarżącej musi być jednak rozważana na gruncie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze sytuację osobistą oraz materialną przedstawioną przez stronę skarżącą, za uzasadnione należało uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy również poprzez ustanowienie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała bowiem, iż zostały spełnione przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG