Uzasadnienie
Burmistrz Gminy i Miasta W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem postanowienia SKO w Ł. z dnia [...] roku [...] odmawiającego stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...] roku stanowiącego o uznaniu się za organ niewłaściwy do rozstrzygnięcia sprawy przyznania T. S. zasiłku pielęgnacyjnego i przekazaniu wniosku do rozpoznania Miejsko-Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Skarga Burmistrza Gminy i Miasta W. podlega odrzuceniu jako wniesiona przez podmiot do tego nieuprawniony.
Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone jedynie na podstawie skargi wniesionej przez podmiot do tego legitymowany. Brak legitymacji do wniesienia skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a. Natomiast art. 58 § 3 p.p.s.a. uprawnia sąd do odrzucenia skargi postanowieniem na posiedzeniu niejawnym.
Należy podkreślić, iż w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej, a tym bardziej nie legitymuje go do tego wzgląd na interes społeczności lokalnej. Postępowanie przed sądem administracyjnym może być skutecznie wszczęte jedynie z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli tego sądu. Powyższe wnioski uzasadnione są treścią normy zawartej w art. 50 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przez interes prawny do wniesienia skargi rozumie się taką sytuację, w której stan ten wpływa na uprawnienia lub obowiązki określonego podmiotu prawa, wynikające z norm prawa materialnego.
Zatem skarga może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej skarżącego pojmowanej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjno-prawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 września 2008 roku, sygn. akt III SA/Wa 628/08, LEX nr 486485, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 roku, sygn. akt VI SA/Wa 1958/07, LEX nr 463905, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 2 października 2008 roku, sygn. akt II SA/Gd 344/08, LEX nr 499833).
Konkludując, powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia skutkuje po stronie organu wyłącznie powstaniem uprawnień i obowiązków. Nie powoduje to jednak, że stanie się on nosicielem interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. Bowiem, co istotne, organ taki, obowiązany działać w granicach i na podstawie przepisów prawa, powołany został jedynie do wykonywania przyznanych mu kompetencji w ramach administracji publicznej.
Mając na względzie, iż Burmistrz Gminy i Miasta W. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
m.ch.
m.ch.