Uzasadnienie
B. P. zaskarżyła do sądu administracyjnego uchwałę nr XXVII/ 120/2004 Rady Miasta Brzeziny z dnia 29 listopada 2004r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Brzeziny w części dotyczącej zaprojektowania drogi lokalnej oznaczonej jako 149 KL.
W piśmie z dnia 3 października 2016r. skarżąca oświadczyła, że cofa ww. skargę w całości z uwagi na fakt podjęcia przez Radę Miasta Brzeziny uchwały z dnia 30 czerwca 2016r., nr XXV/158/2016, dokonującej zmiany zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania Miasta Brzeziny w części dotyczącej przebiegu spornej drogi lokalnej w taki sposób, że aktualnie jej planowane położenie jest dla skarżącej akceptowalne i nie narusza jej interesu. W związku z tym skarżąca wniosła o umorzenie postępowania.
Pismem z dnia 20 października 2016r. pełnomocnik organu przyłączył się do wniosku skarżącej o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przemawia za tym również fakt, że procedura planistyczna, w oparciu o którą uchwalono zaskarżony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, była już przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który w wyroku oddalającym skargę z dnia z dnia 23 maja 2014r., sygn. akt II SA/Łd 164/14, stwierdził m.in., że w nadesłanych do kontroli sądowej materiałach planistycznych nie dostrzeżono tego rodzaju naruszeń, które mogłyby być uznane za naruszenie zasad sporządzania planu. Odnosi się to również do trybu jego sporządzania, określonego w art. 14 ust. 1 oraz art. 17 i 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższy wyrok sądu I instancji został utrzymany w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2016r., sygn. akt II OSK 2359/14.
Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Z kolei przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. a.tp.