Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowany w oparciu o art. 154 k.p.a. oraz art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. z 1996 r., Nr 87, poz. 395 z późn. zm.), odmówił zmiany decyzji własnej z dnia [...], Nr [...] odmawiającej Z. K. przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu wykonywanej pracy przymusowej na rzecz III Rzeszy.
Na powyższą decyzję, pismem z dnia 31 maja 2005 r. Z. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie jej przedmiotowego świadczenia.
W odpowiedzi na skargę Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W myśl art. 127 § 3 kpa. Strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do właściwego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca w decyzji z dnia [...] została pouczona o możliwości i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro skarżąca nie wyczerpała toku instancyjnego, skarga jej winna być odrzucona stosownie do art. 58 1 pkt 6 wskazanej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s..a., sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 – 5, jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie natomiast do treści art. 127 § 3 kpa. strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do właściwego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniesienie skargi jest zatem dopuszczalne po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy wskazany wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów administracyjnych, a działania sądu nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (patrz. J.P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 97).
W przedmiotowej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia, zamieszczonego w zaskarżonej decyzji z dnia [...] skarżąca Z. K., przed wniesieniem skargi do sądu, nie wyczerpała trybu odwoławczego przewidzianego w art. 127 § 3 k.p.a.
W tym stanie rzeczy należy uznać, iż zaskarżenie do Sądu decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] jest niedopuszczalne, co stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania orzeczenia o charakterze merytorycznym.
Z tych też względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.